Անաստաս Միկոյան

Էսկիմո Միկոյանից կամ հայերը լավագույն դուքանդարներն են Ռոստովից մինչև պարսկական սահման

147
(Թարմացված է 17:38 08.03.2018)
Sputnik Արմենիայի սյունակագիր Սերգեյ Բաբլումյանը պատմում է, թե Անաստաս Միկոյանն ինչ դեր է ունեցել ԽՍՀՄ սննդի արդյունաբերության կայացման մեջ։ Խորհրդային շ

Ընդհանրապես Միկոյանի անունով մեզ մոտ ոչ միայն պաղպաղակ կա, այլ նաև նրբերշիկ, շոգեխաշած միս, երշիկի մի քանի տեսակներ, «Մայրաքաղաքային» աղցանի համար մայոնեզ, չխոսենք մյուս բաների մասին, որոնք նախատեսված էին տնային խոհանոցի և ուտելիքը երկար պահպանելու համար։

Այսպիսով, բոլոր հիմքերը կան, որ Անաստաս Իվանի Միկոյանին համարենք ինչպես խորհրդային ձևով սնվելու կազմակերպիչ, այնպես էլ յուրաքանչյուր տնային խոհանոցի շեֆ-խոհարար։ Ինչու՞ նա։ Որովհետև նա երկար տարիներ եղել է ԽՍՀՄ սննդարդյունաբերության նախարարը, իսկ հետագայում, ավելի նշանակալի պաշտոններ զբաղեցնելով, մնացել է ոլորտի համակարգողը (50 տարի)։

Չի կարելի ասել, որ Միկոյանն այն նախարարն է եղել, որից սկսվել է ԽՍՀՄ սննդի արդյունաբերությունը։ Հիշեցնում եմ պարենամթերքի նախորդ ժողկոմիսարների անունները` Շլիխտեր, Ցուրյուպ, Սերեդա, Բրյուխանով։ Նրանք բոլորը եվրոպական կրթություն ստացած մարդիկ են, ինչը, իհարկե, շատ կարևոր է, բայց, ինչպես պարզվել է, ամենակարևորը չէ։ Իսկ ի՞նչն է եղել ամենակարևորը։

Գաստրոնոմիական պատմաբան Վիկտոր Պոխլեբկինի խորհրդածություններից.

«Միայն այն փաստը, որ տվյալ ոլորտը գլխավորում է հայը, արդեն որոշակի վստահություն է առաջացրել պետական սննդի մատակարարման նկատմամբ, քանզի ամբողջ Կովկասը` իր 70 ժողովուրդներով, և ամբողջ Միջին Ասիան լավ գիտեին, որ հենց հայերն են լավագույն դուքանդարները Ռոստովից մինչև պարսկական սահման»։

Միաժամանակ, այդ ժամանակների «մեծ դուքանդարը» չէր խուսափում գիտատեխնիկական առաջընթացից, հաշվի էր առնում առաջադեմ գաղափարները, տարածում երկրում և ժողովրդին փայտիկով ինչ-որ բան առաջարկում։ Ինչպես գուշակեցիք, խոսքը բոլորի համար սիրելի 48-կոպեկանոց էսկիմոյի մասին է։ Ով կերել է, նա հիշում է` շատ համեղ էր, բայց պաղպաղակը սրընթաց արագությամբ հալչում էր և ավելի արագ կաթում այնտեղ, որտեղ պետք չէր։

Լինելով Ամերիկայում` Միկոյանն ուշադրություն է դարձրել այնտեղի պլոմբիրի վրա. այն ավելի ջերմադիմացկուն է եղել խորհրդայինի համեմատ։ Քաղցրասերները կարողանում էին վայելել պաղպաղակը, ոչ թե փորձում էին հնարավորինս արագ ուտել։

Պարզվել է, որ հարցը կայունացուցիչների մեջ է։ Պարզ ասած` սովորական օսլայի կամ ալյուրի, որոնք սկսել են խառնել նաև մեզ մոտ, և դրանից հետո էսկիմոն դադարել է կաթալ և տարածվել, համն էլ գրեթե չի փոխվել։ Սակայն այդ փոփոխությունները մի քիչ շփոթեցրել են կանանց, որոնք չեն ցանկացել ավելորդ քաշ հավաքել։ Բայց այդ հանգամանքը հետ չի պահել պաղպաղակը վայելելու գայթակղությունից։

Հիմա «Պրովանսալ» մայոնեզի մասին, որը նույնպես կապված է Միկոյանի անվան հետ։ Մայոնեզ` ֆրանսիացի խոհարար Լյուսիեն Օլիվյեի անունով աղցանի համար։

Ժողկոմիսարի թոռան` Վլադիմիր Միկոյանի պատմությունից, որն աշխատել է խորհրդային սննդարդյունաբերության ոլորտում.

«Մի անգամ դեպք եղավ հայտնի մասնագետ, Մոսկվայի ճարպամշակման կոմբինատի տնօրեն Լեոնիդ Ազնավուրյանի հետ։ Ես նրան համոզում էի փոխել «Պրովանսալ» մայոնեզի բաղադրատոմսը և օգտագործել որոշ բաղադրիչներ, որոնք թույլ կտան էժանացնել մթերքը։ Ազնավուրյանը պատասխանեց. «Այդ մայոնեզը հաստատվել է բաղադրատոմսով, որը ստորագրել է քո պապը։ Ուրիշ ի՞նչ հարցեր կարող են լինել։ Ես պահում եմ այդ բաղադրատոմսը, որպեսզի մարդիկ իմանան` ինձ մոտ հենց այդ դասական մայոնեզն է»։

Այն ավելի լավն է դարձե՞լ այսօր։ Միկոյանական հասարակական սննդի հետազոտող Իրինա Գլուշչենկոյի ուսումնասիրության համաձայն` ավագ սերնդի մարդիկ կարծում են, որ, հնարավոր է, դարձել է, բայց այն մայոնեզը, թեյը կամ շոկոլադը ինչ-որ բան կորցրել են համի առումով։ Այնպես չէ, որ ավելի վատն են դարձել, ուղղակի ինչ-որ բան փոխվել է։

Իսկ որտե՞ղ է մնացել նախկին համը։ Համարվում է, որ խորհրդային խոհանոցը շատ թե քիչ ամբողջական տեսքով պահպանվել է հիվանդանոցներում, բանտերում, դպրոցներում, մանկապարտեզներում, որոշ առողջարաններում և ճաշարաններում։ Բայց եթե հիշենք, որ առողջարաններ արդեն գրեթե չեն մնացել, իսկ ճաշարանների փոխարեն «Մաքդոնալդսներ» են, ապա նախկինն առաջարկում են որոնել «Համեղ և առողջարար սննդի մասին» հայտնի գիրք-աստվածաշնչում։ Ինչպես դժվար չէ գուշակելը, նույն Միկոյանի խմբագրությամբ։

Հիմա պատկերավոր այն մասին, թե ինչ է մնացել Միկոյանից։ Ամենից առաջ բոլորին հասանելի նրբերշիկների և երշիկների նոր տեսակները։

Այդ ժամանակների ֆոլկլորից.

Մենք` խորհրդային երշիկներս,

Լայնորեն տարածված ենք ժողովրդի մեջ

Մենք 125 տեսակ ենք,

Սպասում ենք միայն ձեր բերաններին…

125 տեսակի վերաբերյալ, իհարկե, անհեթեթություն է, բայց «Բժշկականը», «Սիրողականը», «Որսորդականը» աչքի են ընկել հիանալի համով։

Սովորել են արագ սառեցնել մթերքը, կենցաղում օգտագործվում է պահածոների համար ապակե տարան, պոլիէթիլենը, սննդամթերքի մանր փաթեթավորումը։

Ինչպե՞ս էին Երևանում 50-ականներին բրինձ, շաքարավազ, վերմիշել և թափվող-հոսող մթերքներ գնում։ Վաճառողի մեջքի հետևում դրված էին բրնձի, այլուրի, շաքարավազի, մակարոնի պարկերը… Մեկ կամ երկու կիլոգրամ ես խնդրում։ Վաճառողը վերցնում է չճկվող թուղթը, դրանից տոպրակ սարքում, աչքաչափով լցնում բրինձը, տոպրակը դնում կշեռքի վրա, եթե շատ է լցրել, հետ է լցնում, եթե քիչ` ավելացնում է, տոպրակը մի կողմ դնում։

Գնորդը հերթ է կանգնում դրամարկղի մոտ, վճարում, բերում կտրոնը և սպասում է, որ վերցնի տոպրակը։ Փորձելով չթափել` այն դնում է ցանցապարկի մեջ և գնում, ասենք, կարագի հետևից, որը նույնպես փաթաթում են թղթով։ Հետո կարագը դնում են կշեռքի վրա, մնացած քայլերը` ինչպես բրնձի դեպքում։

Ի՞նչ է տեղի ունեցել հետո։ Հետո կառուցել են պլաստիկ իրերի և ծալքավորված ստվարաթղթի, հյութերի փաթեթավորման համար թղթե տուփերի արտադրության գործարաններ, հայտնվել է կաթի փոշին, ապակե տարան, մետաղական կափարիչները և այլ բաներ, ինչի մասին հիշելն այսօր ծիծաղելի է։

Հ.Գ. 1933թ-ին Մոսկվայի խոշորագույն մսի կոմբինատը կոչվեց Միկոյանի անունով։ Նրա մշակումների հիման վրա ստեղծվեց երշիկեղենի, դելիկատեսների, պահածոների և կիսաֆաբրիկատների ԳՈՍՏ-ը։ Շատ համեղ էր։

147
Իլհամ Ալիևն ու Զաքիր Հասանովը. արխիվային լուսանկար

Ինչո՞ւ հենց հիմա սրեցին իրավիճակը. հակառակորդին թերագնահատել, միֆերին հավատալ չի կարելի

53
(Թարմացված է 22:01 15.07.2020)
Եկեք անկեղծ լինենք։ Իրոք անհասկանալի է, թե ինչու հանկարծ Ադրբեջանի ղեկավարությունը որոշեց սրել իրավիճակը սահմանին։ Ամենատարածված վարկածը՝ շեղել ադրբեջանցիների ուշադրությունը տնտեսական դժվարություններից։ Էստեղ ճշմարտության հատիկ կա։

 

Ադրբեջանում փող կա, ուղղակի շարքային քաղաքացուն չի հասնում

Տեսեք։ Այնքան էլ մեծ ուշադրությամբ չենք հետևում Ադրբեջանում տիրող իրադրությանը։ Իսկ դա վտանգավոր է։ Հակառակորդի վերաբերյալ պատրանքներ տածելը միշտ վտանգավոր է։ Շատ լավ գիտեք մեզ մոտ շրջանառվող միֆը՝ արդբեջանական նավթը սպառվում է։ Ու տվյալներ ենք բերում՝ նավթի արդյունահանումը Ադրբեջանում տարեցտարի կրճատվում է՝ տասը տարի առաջ տարեկան ավելի քան 50 միլիոն տոննա էին վաճառում, հիմա ընդամենը 40 միլիոն։

 

Այս թվերը միանգամայն համապատասխանում են իրականությանը, սակայն բացարձակ որևէ կապ չունեն նավթի պաշարների կրճատման հետ։ Ավելին՝ 3 տարի առաջ արևմտյան առաջատար նավթային ընկերությունները նոր պայմանագիր կնքեցին Ադրբեջանի հետ, որը պատմական են անվանում։

​Սա կրտսեր Ալիևի պատմականն էր։ Հոր պատմականը 94 թվականին էր։ Հենց որ պատերազմն ավարտվեց, 8 երկրների 13 ընկերություններ Ադրբեջանի հետ կնքեցին, այսպես կոչված, Դարի գործարքը, որից մեր հարևան երկիրը մինչև հիմա ստացել է ֆանտաստիկ եկամուտ՝ 125 միլիարդ դոլար։

Նավթը թույլ տվեց Ադրբեջանին զարգանալ չտեսնված ու չլսված տեմպերով։ Հիշո՞ւմ եք` մենք մի ժամանակ՝ Երկրորդ նախագահի օրոք, հպարտանում էինք մեր երկնիշ աճով։ Ու գերադասում էինք լռել, որ Ադրբեջանում այդ նույն ժամանակ աճը մերինից մոտ երկու անգամ ավելի էր։

Շվեդիայի պատմության աղմկահարույց քրգործը. վարչապետին սպանողը մասնակցել է հետաքննությանը

Իրենք ասում էին՝ չկա ողջ աշխարհում մեկ այլ երկիր, որն այսքան արագ զարգանա, ու միանգամայն ճիշտ էին ասում։ Կառուցեցին հոյակապ ճանապարհներ, կամուրջներ, երկնաքերներ, հսկայական քանակությամբ զենք գնեցին։ Երկրորդ Դուբայի տպավորություն ստեղծելու համար նաև սկսեցին միջազգային միջոցառումներ հյուրընկալել՝ Եվրոպական առաջին օլիմպիական խաղեր, Ֆորմուլա 1, Եվրատեսիլ…

Բայց փողը վերևում մնաց, ներքև չիջավ։

​Վերջերս մի այսպիսի գնահատական տեսա արևմտյան լրատվամիջոցներից մեկում։ Բաքու այցելած հեղինակը փաստում է.

«Ադրբեջանը մի փոքր անսովոր է։ Իրականում Ադրբեջանը հին չէ, բայց նոր էլ չէ։ Իսլամական չէ, բայց աշխարհիկ էլ չէ։ Եվրոպական չէ, բայց ոչ էլ ասիական է։ Մի առանձնապես գեղեցիկ չէ, բայց տգեղ էլ չէ։ Առաջինը, ինչը շատ շուտ այստեղ հասկանում ես՝ Ադրբեջանը շատ փող ունի։ Բայց այդ փողը չի հասել մինչև սոցիալական շերտերի ստորին մակարդակը»։

​Այ հենց այս հակասական պատկերն է թույլ տալիս կա՛մ վարդագույն լույսով ներկայացնել ադրբեջանական իրականությունը, կա՛մ մռայլ գույներով նկարագրել այն՝ ըստ ցանկության։

Ասենք՝ ուզում եմ ապացուցել, որ իրավիճակը Հայաստանում ավելի բարվոք է, քան Ադրբեջանում։ Օբյեկտիվ հիմքեր կան, ու փաստերն աղավաղելու կարիքը չունեմ։ Ի՞նչն է բնորոշում մարդու կենսամակարդակը։ Միշտ ասել եմ՝ եկամուտներին նայեք, մնացածը երկրորդական է։ Իսկ միջին աշխատավարձն այսօր Հայաստանում ավելի բարձր է, քան Ադրբեջանում։ Շատերը պաշտոնական տվյալներին չեն հավատում, բայց ուրիշ հավաստի աղբյուր չկա, իսկ մեր պաշտոնական տվյալներով` հայաստանցու միջին աշխատավարձը տատանվում է 400 դոլարի շրջակայքում, որոշ դեպքերում` այդ 400 դոլարը գերազանցում է։ Ադրբեջանում ավելի ցածր է, 400-ին չի հասնում։

​Այսքանը այսօրվա մասին, որը մեզ համար ինչ-որ չափով շահեկան է։ Հիմա վաղվա մասին։​ Կարող եք ասել՝ բայց աշխարհում հիմա բոլորովին նոր տեխնոլոգիաներ են զարգանում, որոշ երկրներ արդեն հայտարարել են՝ մինչև այսինչ թվականն այլևս բենզինով ու դիզելային վառելիքով աշխատող ավտոմեքենաներ չենք ունենալու և այլն։

Ավելին ասեմ՝ դժվար է կանխատեսել ոչ միայն այն, թե ինչ է կատարվելու առաջիկա տարիներին աշխարհում, այլև առաջին հերթին հենց Ադրբեջանն է անկանխատեսելի։ էնպիսի բաներ են կատարվում, որ ուղղակի զարմանում ես։

Եթե Քանյե Ուեսթը նախագահ դառնա, կշահենք մենք ու Չինաստանը

Ընդամենը մի օրինակ։ Ադրբեջանի Գրողների միության շենքում մի սրճարան կար՝ կոչվում էր ուղղակի «26»։ Մի քանի տարի առաջ անձամբ քաղաքապետը եկավ ու փակեց, պատճառաբանելով, թե սրճարանը «26» է կոչվել Բաքվի 26 կոմիսարների պատվին, իսկ կոմիսարների ղեկավարը հայազգի Ստեփան Շահումյանն էր։

Ու գիտե՞ք, թե ինչ է ասել սրճարանը փակելիս։ Հայտարարել է՝ «Ստեփան Շահումյանի նման դաշնակցականները ավերեցին մեր երկիրը»։

Պատկերացնո՞ւմ եք՝ Ստեփան Շահումյանը՝ դաշնակցական։ Բայց բոլոր դեպքերում՝ հակառակորդին թերագնահատել չի կարելի, առավել ևս` անվերապահորեն հավատալ տարածված միֆերին՝ որքան էլ դրանք գայթակղիչ թվան։

Հայկական ԶՈւ ստորաբաժանումները 13 ԱԹՍ են խոցել

53
թեգերը:
Սահման, հայ-ադրբեջանական, ադրբեջանցի, Ադրբեջան, Եկեք անկեղծ լինենք, Արմեն Դուլյան
թեմա:
5 րոպե Դուլյանի հետ
Ըստ թեմայի
Բոլորն էլ գիտեն, որ երկինքը կապույտ է, դուք ասեք, թե ինչու են թոշակներն այդքան ցածր
Թող այդ ամենի մասին մեր երեխաներն ու թոռները մտածեն, մեզ մեր խնդիրներն էլ բավարար են
Դուք միգուցե պարտություն կկրեք, բայց կհաղթանակեն ձեր դավանած սկզբունքները
Մելիս Բաբայանն իր էկզոտիկ այգում

Ամենաֆանտաստիկ երազում չէի տեսնի, որ նախագահը հյուր կգա, կամ հարավամերիկյան այգի Տավուշում

1820
(Թարմացված է 09:01 15.07.2020)
Սահմանամերձ Այգեձոր գյուղում 79-ամյա Մելիս պապիկն իր ձեռքերով դրախտային, էկզոտիկ այգի է ստեղծել, որը տեսնելու համար Երևանից Շամշադին է հասել նույնիսկ երկրի նախագահ Արմեն Սարգսյանը։

Մի քանի մետրանոց փարթամ արմավենիներ, երկու հարյուրից ավելի դափնու ծառեր, հսկայական ագավաներ, մուշմուլայի, ավոկադոյի ծառեր, կիվիի թարմաներ, բանանենիներ ու այլ՝ մեզ համար անսովոր ծառեր։ Կզարմանաք, բայց սա շամշադինցի Մելիս Բաբայանի այգին է։

Президент Армен Саркисян и губернатор Тавуша Айк Чобанян посетили жителя села Айгедзор Тавушской области Мелса Бабаяна в его саду
© Photo : provided by Mels Babayan
ՀՀ նախագահը հյուր է գնացել Մելիս Բաբայանին

Եթե որոշեք ձեր ընկերներից մեկին անսովոր անակնկալ մատուցել, կարող եք նրա աչքերը փակել ու Մելիս պապի այգի տանել։ Նա զարմանքից քար կկտրի՝ ինչպես կարելի էր Երևանից երեք ու կես ժամում մեքենայով Աֆրիկա կամ Հարավային Ամերիկա հասնել։ Շամշադինի Այգեձոր գյուղը երկրի վրայի դրախտի հասցեն է։

«Բիձեքն» էլ կարող են մի քիչ խենթ լինել

Մելիս պապու դրախտային այգու սկիզբը դափնու ծառերը դրեցին։ «Սովորական թոշակառու եմ, այգեպան եմ ու մեղու եմ պահում»,- ինքն իր մասին համեստորեն ասում է պապիկն ու ավելացնում, որ իր մեծ երազանքն էր այգում այնպիսի ծառեր աճեցնել, որ ամբողջ տարին կանաչ լինի։ Հիմա իր դրախտային  այգում 2 հարյուրից ավելի դափնիներ են աճում։

Садовый участок Мелса Бабаяна в селе Айгедзор, Тавуш
© Photo : provided by Mels Babayan
Մելիս Բաբայանի էկզոտիկ այգին

«Մի փոքր խենթություն է. բիձեքն էլ կարող են խենթ լինել»,- կատակում է Մելիս պապն ու շարունակում պատմել, թե ինչպես շամշադինյան մի կտոր հողը հարավամերիկյան տեսք ձեռքբերեց։

Բարձրակարգ «հյուրանոց» մեղուների համար, կամ գորիսեցի պապիկի հնարամտությունը

Քանի որ ամեն տարի Մելիս պապիկը ծովափնյա հանգստի էր մեկնում, վերադարձին իր հետ տարբեր էկզոտիկ բույսերի տնկիներ էր բերում։ Կիվին Այգեձորում «իրեն գտավ», ասում է՝ անցյալ տարի 40-45 կգ բերք է տվել՝ և՛ իրենց ընտանիքի պահանջարկն է բավարարել, և՛ վաճառել են։

Садовый участок Мелса Бабаяна в селе Айгедзор, Тавуш
© Photo : provided by Mels Babayan
Մելիս Բաբայանի էկզոտիկ այգին

Ըստ Մելիս պապի՝ հայկական կիվին շուկայում շատ ավելի «հարգված է», քան՝ ներմուծվողը։ Ամենից շատ զարմացավ, երբ տնկված բանանենիները ծաղկեցին ու պտուղ տվեցին։ Բանանները փոքր են, բայց համով շուկայում վաճառվողին չեն զիջում։ Մի խուրձ բանան էլ անցյալ տարի քաղեց ու իր տուն հյուր եկած ՀՀ նախագահ Արմեն Սարգսյանին նվիրեց։

Երբ հյուրդ երկրի նախագահն է

«Մի օր զանգ ստացա, ներկայացան, թե նախագահի գրասենյակից են։ Ասացին՝ վաղը նախագահը մեր տուն է գալու, այգիս տեսնի»,- իր պատմությունը սկսում է Մելիս պապն ու ավելացնում, որ այդ ժամանակ շինարարություն էին անում, տարածքը մի քիչ թափթփված էր։Դե նախագահն ամեն օր քո տուն չի գալիս։ Մի ամբողջ գիշեր Մելիս պապն ու տիկինը՝ Մելանյան, չքնեցին, որ հավաքեն, կարգի գցեն ամեն ինչ։ Ու իսկապես՝ հաջորդ օրը նախագահն անձամբ եկավ։ Ոչ թե գյուղ էր եկել այցի և այդ ընթացքում Մելիս պապի տուն եկավ, այլ՝ հենց Մելիս պապի տուն։

Президент Армен Саркисян и губернатор Тавуша Айк Чобанян посетили жителя села Айгедзор Тавушской области Мелса Бабаяна в его саду
© Photo : provided by Mels Babayan
ՀՀ նախագահն ու Տավուշի մարզպետը հյուր են գնացել Մելիս Բաբայանին

«Ես էլ էի զարմացած։ Չեմ էլ հասկանում, թե որտեղից էր իմացել իմ ու իմ այգու մասին։ Իրեն էլ ասացի՝ իմ ամենաֆանտաստիկ երազում չէի պատկերացնի։ Հետո էլ թղթակիցներ եկան, նախագահի այցի մասին հարցրին, ես էլ ասացի՝ մի բիձա երկու ստից ծառ է դրել, այդքան բան»։

Դատարկվող գյուղի միակ շրջանավարտը. Չինչինում եկող տարի այդ մեկն էլ չի լինի

Մելիս պապն ասում է՝ նախագահը մոտ երկու ժամ իրենց տանը մնաց, դրանից գրեթե մեկ ժամը սեղանի շուրջն անցկացրին։

Садовый участок Мелса Бабаяна в селе Айгедзор, Тавуш
© Photo : provided by Mels Babayan
Մելիս Բաբայանի էկզոտիկ այգին

«Իրար գովում էինք»,- կարճ ու կոնկրետ իրենց զրույցը բնութագրում է Մելիս պապն ու չի մոռանում ավելացնել, թե ինչքան լավ տպավորություն է նախագահն իր վրա թողել։

Էլի կրակում են

«Մի տեսակ բթացել ենք, կրակոցի ձայնը ոնց որ սովորական լինի։ Լսում ենք, եթե ուրիշ զենքից են կրակում կամ էլ շատ են կրակում»,- վերջին օրերի կրակոցների մասին է պատմում Մելիս պապը։

Садовый участок Мелса Бабаяна в селе Айгедзор, Тавуш
© Photo : provided by Mels Babayan
Մելիս Բաբայանի էկզոտիկ այգին

Ձեր տունն ու այգին սահմանից հեռո՞ւ են հարցիս ի պատասխան Մելիս պապը ծիծաղում է՝ Շամշադինի սահմանամերձ գյուղերում սահմանից հեռու կամ էլ ապահով դիրքում տուն չկա։ Նույնիսկ երբեմնի շրջկենտրոն Բերդն էլի ապահով չէ։ Հիշում է 93-94թթ.-երը։ Այդ տարիներին իրենք Բերդի բնակելի շենքերից մեկում էին ապրում։ Գրադը երկու անգամ հենց իրենց շենքին է հարվածել։

«Հետքերը հիմա էլ կան, դիմացի գարաժները լրիվ մաղ են։ Որ խփում էին, ամբողջ շենքը ծխով էր լցվում, խեղդվում էինք, բաղնիքներում թաքնվում էինք, հետո երեսներս պնդացրած դուրս էինք գալիս»,- հիշում է պապը։

Садовый участок Мелса Бабаяна в селе Айгедзор, Тавуш
© Photo : provided by Mels Babayan
Մելիս Բաբայանի էկզոտիկ այգին

Երբ նոր տուն տեղափոխվեցին, առաջին գործերից մեկը դարձավ «բունկերի» կառուցումը։ Հաստ պատերով բետոնե կառույց է,  տանիքին էլ այնքան հող է լցրել, որ վարդակակաչներ է աճեցնում։ Երկաթե նեղ դուռ է դրել, որ եթե գրադը հենց առջևում էլ պայթի, ներսում գտնվողները չվնասվեն։ Հպարտությամբ ասում է՝ միայն ավիահարվածը կարող է ազդել։ Առայժմ որպես պահեստ են օգտագործում և Աստծուն աղոթում, որ անհրաժեշտ չլինի «բունկերն» այլ նպատակով օգտագործել, քան տանձ ու խնձոր պահելն է։

Աշխարհի կենտրոնն Այգեձորն է

Երևանում էլ տուն ունեն։ Ուսանող թոռնիկներն են այնտեղ մնում, ինքն էլ գնում, գալիս է։ Հարևանները սպասում են Մելիս պապի գալուն, որ շախմատային պարտիան շարունակեն, այսքան տարի անց էլ՝ առիթը բաց չեն թողնում ողջ մնացած կուրսընկերներով հանդիպելու համար։ Գործերը վերջացնում է թե չէ, հետ գնալու ժամանակն է։

Садовый участок Мелса Бабаяна в селе Айгедзор, Тавуш
© Photo : provided by Mels Babayan
Մելիս Բաբայանի էկզոտիկ այգին

«Ասում են՝ երեխայի բնավորություն եմ ձեռքբերել։ Դե հիմա, ես էլ էդպիսին եմ։ Կրակում են, չեն կրակում, կապ չունի՝ տունս Այգեձորում է, ոնց բոլորը, էնպես էլ՝ մենք»,- ասում է պապն ու խնդրում խոսքերը ճիշտ հասկանալ, բարձրագոչ չհամարել։ Ասում է՝ այն, ինչ ինքն է զգում, արտերկրում ապրող հայերին է բնորոշ, որ կարոտում են իրենց տունն ու տեղը։ Իսկ ինքը գյուղում լինելով՝ շրջապատից չի հագենում։

«Մեկ-մեկ ասում են՝ հեռու եք, ասում եմ՝ դուք եք հեռու, մենք հեռու չենք։ Էս էլ իմ աշխարհի կենտրոնն է»։

Садовый участок Мелса Бабаяна в селе Айгедзор, Тавуш
© Photo : provided by Mels Babayan
Մելիս Բաբայանի էկզոտիկ այգին

Զրույցի վերջում առաջարկում է վաղն առավոտյան 9:15 տեղի քահանա Տեր Աբելի Facebook-ի ուղիղ եթերին միանալ։ Ասում է՝ ամեն առավոտ աղոթում են աշխարհի ու Հայաստանի խաղաղության համար։ Իրենց՝ երկինք ուղարկվող աղոթքի ձայնն ավելի բարձր է, քան սահմանի մյուս կողմից հնչող կրակոցները։

1820
թեգերը:
Սահման, կրակոց, Շամշադին, Արմեն Սարգսյան, պապիկ, Այգի, Տավուշ
Ըստ թեմայի
Մեկուսացման օրերին քարից ծնվեց ժողովրդի պահապան հրեշտակը. գյուղի տված բնական կրթությունը
Ապագան Հայաստանի հետ կապող ֆրանսահայ գործիչը. ով է Ալֆորվիլի նոր փոխքաղաքապետ Մարդիրյանը
Ինչպես ջայլամները մտան հայերի խոհանոց, սկսեցին «խնամել» մաշկը. մի գործարարի պատմություն
Իլհամ Ալիև

«Ես չկարողացա գտնել Էլմար Մամեդյարովին». Ալիևը զայրացել է

0
(Թարմացված է 23:01 15.07.2020)
Կառավարության նիստի ժամանակ Իլհամ Ալիևին զեկուցել են, որ արտգործնախարարն այս օրերին աշխատել է տնից։

ԵՐԵՎԱՆ, 15 հուլիսի – Sputnik. Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը կառավարության նիստի ժամանակ խիստ քննադատության է ենթարկել երկրի ԱԳՆ-ի և անձամբ նախարար Էլմար Մամեդյարովի աշխատանքը: Նա դժգոհել է, թե ինչպես են դիվանագետներն աշխատել հայ-ադրբեջանական պետական սահմանագոտու իրավիճակի սրման շրջանում:

«Հայաստանի վարչապետն ասում է` Ղարաբաղը Հայաստանն է, և վերջ»։ Ես պատասխանում եմ նրան։ Իսկ արտաքին գործերի նախարարությունն ինչ-որ մակարդակով պատասխանե՞լ է, թե՞ ոչ ։ Ես չեմ լսել, Ադրբեջանի ժողովուրդն էլ չի լսել։ Ո՞վ պետք է առաջին հերթին դա աներ։ ԱԳՆ-ն լռում է», - նրա խոսքերն են մեջբերում ադրբեջանական լրատվամիջոցները:

Ալիևի խոսքով ՝ հուլիսի 12 –ից հետո, երբ սկսվել են իրադարձությունները (սահմանին-խմբ.), կառավարության բոլոր անդամներն աշխատավայրում են եղել ։

«Ես մինչև առավոտ աշխատավայրում եմ, վարչապետը աշխատավայրում է։ Պաշտպանության նախարարը, գլխավոր շտաբի պետը, պետական անվտանգության ծառայության պետը, արտաքին հետախուզության ծառայության պետը, ներքին գործերի նախարարը, անվտանգության խորհրդի քարտուղարը. բոլորն առավոտից գիշեր աշխատավայրում են։ Ես չկարողացա գտնել արտգործնախարարին», - հավելել է նա։

Այնուհետև Ալիևը հարցրել է վարչապետին, թե որտեղ է եղել արտգործնախարարը։ Պարզվել է, որ նա աշխատել է տնից։

«Պարզ է։ Ես չեմ ուզում խորանալ։ Շատ բան կարող եմ ասել, բայց կարծում եմ, որ դա բավարար է», - ի պատասխան ասել է Ալիևը։

Նշենք, որ ադրբեջանական ԶԼՄ–ներում արդեն շրջանառվում են Մամեդյարովի հրաժարականի լուրերը։ Պաշտոնական հաստատում դեռ չկա։

Մարդկային և նյութական կորուստներն Ադրբեջանի նախագահին դրել են անհարմար վիճակի մեջ. Տոնոյան

0
թեգերը:
Էլմար Մամեդյարով, Իլհամ Ալիև, Ադրբեջան
Ըստ թեմայի
Սահմանամերձ գյուղերը կապահովվեն տեսահսկման, հատուկ կապի ու շչակային իրազեկման համակարգերով
ԱՄՆ-ն Երևանին ու Բաքվին կոչ է անում անհապաղ դադարեցնել կրակն ու վերսկսել բանակցությունները
Ի՞նչ է կատարվում հայ–ադրբեջանական սահմանագոտում. ՊՆ–ն նոր տեղեկություն է հայտնում
Հակահայկականությունն Ալիևի իշխանության պաշտպանության վերջին գիծն է. Նաղդալյանի պատասխանը
Գոնե պատմաբաններից ամաչեր. Փաշինյանի խոսնակը պատասխանել է Ալիևին