Լյուդմիլա Ժիվոտովսկայան

Մանկություն` շաղախված պատերազմով. Հայրենականի 88–ամյա ականատես կնոջ վկայությունները

153
(Թարմացված է 22:58 08.05.2020)
Հայրենական մեծ պատերազմն ապրում է ոչ միայն վետերանների, այլև խաղաղ բնակիչների հիշողության մեջ։ 88-ամյա Լյուդմիլա Ժիվոտովսկայան Sputnik Արմենիային է պատմել իր ծանր պատերազմական մանկության հուշերը։
Этот день все приближали как могли
© Sputnik /
Этот день все приближали как могли

Ժաննա Պողոսյան, Sputnik Արմենիա

«Չէ հա, իմ կյանքում ոչ մի հետաքրքիր բան չկար։ Հետաքրքիր է, երբ մարդը մեծ գործեր է անում։ Իսկ ես սովորական կյանք եմ ապրել», – իր անցյալի մասին հարցերը փորձում է շրջանցել տիկին Լյուդան։

Երևանում ենք, տիկին Լյուդայի մտերիմի տանը։ Այստեղ նա անցկացնում է տարվա ցուրտ ամիսները, քանի որ սեփական սենյակը ջեռուցելն իր գրպանի բանը չէ։ Շատ վատ է լսում, խնդրում է, որ յուրաքանչյուր հարց կրկնենք, որպեսզի որևէ բան բաց չթողնի։

Очевидец Великой Отечественной войны Людмила Животовская
© Sputnik / Asatur Yesayants
Լյուդմիլա Ժիվոտովսկայան

-Մեծ գործե՞ր, տիկին Լյուդա։

–Հա, կարծում եմ, որ մարդ պետք է մեծ գործեր անի։

-Իսկ ի՞նչ պետք է անի, որ դա մեծ գործ համարվի։

-Օրինակ, մարդ փրկի։ Կամ հայրենիքը պաշտպանի։ Ռազմաճակատ գնա պատերազմի ժամանակ…

-Դուք մի ամբողջ 88 տարի ապրել եք։ Մի՞թե դա մեծ գործ չէ։

Տիկին Լյուդան ժպտում է։ Նա լավ լսեց խոսքերս, այլապես կրկին կհարցներ։ Մի քանի րոպե անց, հավանաբար ինձ խղճալով, ասում է.

-Դե լավ, տուր հարցերդ…

Եվ ես` 24 տարեկանս, որ պատերազմը տեսել եմ միայն ֆիլմերում, սկսում եմ ուղղել հարցերս...

«Գերմանացիները մեր հետևից «ցիրուկ» էին գոռում, իսկ մենք կարտոֆիլ էինք շպրտում…»

Վաղ մանկությունը Լյուդմիլա Ժիվոտովսկայան լավ չի հիշում. երջանիկ պահերն արագ են ջնջվում, երբ դրանց փոխարինելու է գալիս դժբախտությունը։ Առաջինն ինչ հիշում է` 1941 թվականի իրադարձություններն են, այն օրը, երբ սկսվեց պատերազմը։

«8-9 տարեկան էի։ Մենք Արևմտյան Բելառուսում էինք ապրում, Բրեստի մոտ, Բարանովիչիում (քաղաք Բելառուսում)։ Երեխաներով խաղում էինք բակում։ Հանկարծ լսում ենք, ինչ–որ բան դռռում է, հետո ծանր «ռռռ» է լսվում... իսկ ես դեռ երբեք ինքնաթիռ չէի տեսել։ Բարձրացնում եմ գլուխս։ Վերևում ինքնաթիռ է։ Տենց քաղաք մտան գերմանացիները, ու սկսվեց պատերազմը», – հիշում է տիկին Լյուդան։

Հաջորդ օրը ևս մեկ ինքնաթիռ եկավ և քաղաքը գնդակոծեց վերևից։ Փոքրիկ Լյուդան այդ ժամանակ խաղողի ծառի հետևում թաքնվեց։ Նույն օրը մայրը որոշեց, որ պետք է ժամանակավոր հեռանան տնից։

Очевидец Великой Отечественной войны Людмила Животовская
© Sputnik / Asatur Yesayants
Լյուդմիլա Ժիվոտովսկայան

«Մենք անտառ գնացինք, մայրիկը դիմացից, իսկ մենք` երեք աղջիկներս, սագերի պես նրա հետևից։ Հանկարծ ռմբակոծություն սկսվեց։ Մեզ թռուցիկներ հասան, վրան գրված էր. «Խաղաղ բնակիչներ, տանը մնացեք»։ Մենք հասանք մոտակա գյուղը և խնդրեցինք, որ մեզ մնալու տեղ տան», – պատմում է Ժիվոտովսկայան։

Մի քանի օր անց նրանք որոշում են տուն վերադառնալ և ականատես են լինում սարսափելի տեսարանի. կենտրոնական հրապարակը շղթայված էր մետաղալարով, որի հետևում խորհրդային գերիներն էին։

«500–ից ավելի մարդ կար։ Էն ժամանակ մենք շատ աղքատ էինք, բայց մայրս չկլպած կարտոֆիլ էր եփում, իսկ մենք շպրտում էինք մետաղալարից էն կողմ, որ գերիներն ուտեին։ Գերմանացիները ջղայնանում էին, գոռում էին` ցիրուկ, ցիրուկ, այսինքն` հեռացեք, բայց մենք մեկ է` մերոնց կարտոֆիլ էինք շպրտում…», –  հիշում է տիկին Լյուդան։

Հրապարակից քիչ հեռու երկաթգիծն է։ Գնացքով անցնող գերմանացիները, հաճախ պատուհանից կոնֆետ էին գցում։ Ժիվոտովսկայան հիշում է, թե ինչպես էին իրենք բռնում այդ կոնֆետները և դրանցով փորձում հագեցնել քաղցը։

«Երևի էս պատմությունը պատմել չի կարելի, բայց ես կպատմեմ…»,–այսպես է սկսում իր հաջորդ պատմությունը Լյուդան։

Նա իր հորը վատ է հիշում. հիշում է միայն, որ նա սպա էր ու մինչ պատերազմը տանը քիչ էր լինում։ Իսկ հետագայում մայրն արդեն հոր մասին ոչինչ չէր պատմում։

«Մի դեպք եմ հիշում։ Մի օր մեր բակ եկավ մի գերմանացի սպա` 50-55 տարեկան։ Մտավ ու ասում է`վասսեր, վասսեր։ Էդ ժամանակ մենք արդեն մի քիչ գերմաներեն գիտեինք, հասկացանք, որ նա ջուր է ուզում։ Ջուր տվեցինք` խմի...», – այս խոսքերի վրա ես ընդհատում եմ տիկին Լյուդային։

-Հա՞։ Առանց մտածելու միանգամից նրան ջո՞ւր  տվեցիք, – հարցնում եմ ես` սուր արձագանքելով թշնամուն օգնելու պատմությանը։

-Չէ, միանգամից չէ։ Միանգամից չհասկացանք, ինչ է ուզում։ Հետո էլ ջուրը պետք է հորից հանեինք, հեշտ բան չէր։

Խորհրդային մարդու հումանիզմը կարող է անհասկանալի թվալ, երբ նրան, պատկերավոր ասած, XIX–րդ դարի բարձունքից ես նայում... Ես տիկին Լյուդային խնդրեցի ավարտել պատմությունը։

«Նրան սառը ջուր տվեցինք։ Խմեց և սկսեց գրպանները փորփրել։ Ինչ–որ բան գտավ ու սկսեց լաց լինել։ Հետո մեզ ցույց տվեց. լուսանկար էր։ Լուսանկարում ինքն էր, ոնց որ գյուղացու շորերով, կինն ու երկու աղջիկները։ Մենք ըտենց հասկացանք, որ նա պատերազմ գնալ չէր ուզում… Իսկ հետո, այդ նույն գերմանացին մեզ մի բոքոն հաց բերեց», – պատմում է Ժիվոտովսկայան։

Ճեղքված հող, խորտակված կյանքեր

Բարանովիչիում մի քանի հարյուր հրեա ընտանիք էր ապրում։ Քաղաքում պատմում էին, որ բոլորին տարել են մորու դաշտեր, գնդակահարել և թաղել։

«Մենք դաշտ վազեցինք` տեսնելու ինչ է ընդեղ կատարվում։ Հողը ճեղքված էր... Ես երեխա էի, մտածեցի` մարդկանց կեսին սաղ–սաղ թաղել են, շարժվում են հողի տակ, դրա համար էլ ճեղքվել է...», – հիշում է տիկին Լյուդան։

Очевидец Великой Отечественной войны Людмила Животовская
© Sputnik / Asatur Yesayants
Լյուդմիլա Ժիվոտովսկայան

Պատերազմի վերջին օրերին Լյուդան, քույրերն ու մայրը բլինդաժում էին թաքնվում։ Մի գիշեր նրանք աղմուկ են լսում, ոմանք գոռում էինք` ուռաաա։

«Վախենում էինք բլինդաժից դուրս գալ, լուռ նստած էինք։ Հանկարծ վերևում զինվոր տեսանք, ռուսերեն ասեց` դուրս եկեք։ Պատերազմը վերջացավ»։

Պատերազմից հետո քաղաքում սով սկսվեց. գերմանացիներն այրեցին ցորենի դաշտերը, մի մասն էլ տանկերի անիվների տակ մնաց։ Լյուդայի մայրը 1946 թվականին մահացավ արյան վարակից, և նրան կրտսեր քրոջ հետ մանկատուն տարան։

«Ուտելիքն ահավոր էր, համարյա ոտաբոբիկ էինք, մեր ոտքերին կտոր էինք քաշում… Մանկատանը մեզ անձնագրեր տվեցին, ճիշտ գրեցին ազգանունս կամ ծննդյանս թիվը` չգիտեմ։ Մանկատանը բոլոր երեխաներին տարիքն ավելի էին գրում. 16 տարեկանում պետք է ազատեին մանկատունը, իսկ որբերը շատ–շատ էին։ Քրոջս գրանցեցին որպես Ժիվոյլովսկայա, իսկ իմը` Ժիվոտովսկայա։ Մեր իսկական ազգանունը չեմ հիշում…», – պատմում է տիկին Լյուդան։

Հիշողության կեղծումը վկայում է` դրա հեղինակը չունի պատմության. Նաղդալյանի արձագանքն Ալիևին

Իր ազգության հարցում էլ կասկածներ ունի։ Հոր անվան դիմաց անձնագրում գրված է «Նիկոլայ», Ժիվոտովսկայան կարծում է, որ նա կարող էր ռուս լինել։ Իսկ մոր անունը հիշում է` Յանինա Կարլովնա։

«Եթե Կարլ, ուրեմն լեհական է... Մեր քաղաքում շատ լեհեր էին ապրում։ Չեմ հիշում, որ մայրս եկեղեցի գնար, բայց հիշում եմ, որ կոստյոլ էր գնում (լեհական եկեղեցի` խմբ.)... Չեմ էլ հիշում` բելառուսերեն, թե՞ լեհերեն էինք խոսում... Էսօր էդ երկու լեզուն էլ վատ գիտեմ։ Հայերեն ավելի լավ եմ խոսում», – ժպտում է Ժիվոտովսկայան։

Իսկ ինչպես հայտնվեց Հայաստանում

-Ո՞նց–ո՞նց… ամուսնացա, – հանգիստ ասում է տիկին Լյուդան։

-Հայի հե՞տ։

-Բուլղարացու։

-Ի՞նչ, – զարմացած հարցնում եմ ես։

-Դե հա, – ծիծաղում է տիկին Լյուդան, – սկեսուրիս երկրորդ ամուսինը հայ էր, նրանք Երևանում էին ապրում։ Մենք ապագա ամուսնուս հետ ծանոթացանք ընկերուհուս շնորհիվ Երևանում։ Ես նրա մոտ էի մնում, անունը Անահիտ էր։ Լենինգրադում էինք ծանոթացել։ Տենց էլ 1955 թվականից Հայաստանում եմ ապրում։

Առաջին այդ ամուսնուց տիկին Լյուդան որդի ունեցավ, նրան պապի անունով կոչեցին` Նիկոլայ։ 80-ականների վերջին ամուսինը մահացավ, տիկին Լյուդան երկրորդ անգամ ամուսնացավ` հայի հետ։ Նրա հետ մոտ 30 տարի  ապրեց, Ժիվոտովսկայան նրանից էլ երկար ապրեց։

«Երեք թոռ ու 7 ծոռ ունեմ։ Բոլորը Երևանում են ապրում, բոլորն ամուսնացած են հայերի հետ` թոռանս կինը հայուհի է, թոռնուհիներիս ամուսիններն էլ են հայ», – պատմում է տիկին Լյուդան։

Հրաժեշտի փոխարեն

Հայաստանում Ժիվոտովսկայան տարբեր ընտանիքներում տան աշխատող է եղել։ Մինչ օրս մտերիմ է այն ընտանիքների հետ, որտեղ ժամանակին աշխատել է։

Թուրքերը պետք է հավերժ երախտապարտ լինեն ճապոնացիներին. Ստալինգրադի հաղթանակն ու հայի բախտը

-Բոլորի համար շտապօգնություն էի...

-Իսկ ձեր շտապօգնությունն ո՞վ է։

-Գիտես, փոքր տարիքից ուրիշներին եմ օգնել, ուրիշների մասին եմ մտածել…

-Իսկ դուք ասում եք,  ձեր կյանքում մեծ գործեր չեն եղել…

Տիկին Լյուդան կրկին մեղմ ժպտաց։ Բայց ասածիս այդպես էլ չարձագանքեց...

Sputnik Արմենիայի խմբագրությունը որոշեց դառնալ այս հրաշք կնոջ «շտապօգնությունը»։ Խորհրդակցելով բժիշկի հետ` մենք նրան լսողական սարք նվիրեցինք։

153
թեգերը:
ԽՍՀՄ, Գերմանիա, Հայրենական մեծ պատերազմի վետերան, Հայրենական մեծ պատերազմ
թեմա:
Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 75–ամյակը (40)
Ըստ թեմայի
Բալասան պապի ամենակարևոր մեդալը, կամ Հայաստանի ճակատագիրը Ստալինգրադի ելքից էր կախված
Լոռիում բնակվող Հայրենական մեծ պատերազմի վետերաններին հոբելյանական մեդալներ են հանձնել
Մեծ հայրենականի բոլոր մասնակիցները Հայաստանում հոբելյանական մեդալներ կստանան․ դեսպանատուն
Գյուղ

Ստեփանը թույլ չտվեց, որ հայրն Ալեքսին սպանի. 7-ամյա տղայի սկանդալային տեսանյութի հետքերով

428
(Թարմացված է 23:43 30.05.2020)
Խարբերդում ապրող 7 տարեկան Ալեքսի մասին շատերն իմացան Facebook-ից։ Փոքրիկին նկարել էին կիսաքանդ կառույցում ու վստահեցնում էին, որ նա ապրում է անմարդկային պայմաններում։ Sputnik Արմենիան որոշեց պարզել այս պատմության մանրամասները և այցելեց Ալեքսի ընտանիքին։

Աստղիկ Սուքիասյան, Sputnik

Օրեր առաջ սոցիալական ցանցերում կայծակնային արագությամբ տարածվեց 7-ամյա Ալեքս Ստեփանյանի մասին պատմող տեսանյութը։ Խոսվեց, որ Խարբերդի ամառանոցային տնակներից մեկում ապրող երեխային պարբերաբար նվաստացնում են, քնում է սառը բետոնի վրա, օրերով քաղցած է մնում:

7 տարեկան Ալեքսի մասին պատմող աղմկահարույց պատմությունը հուզեց հազարավոր մարդկանց, արձագանքեցին մի շարք հանրային դեմքեր, իսկ Ազգային ժողովի պատգամավոր, Մարդու իրավունքների պաշտպանության և հանրային հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ Նաիրա Զոհրաբյանի միջամտությամբ երեխան տեղափոխվեց «Զատիկ» երեխաների աջակցության կենտրոն։

Տեսանյութը նկարել և տարածել էր «Օգնենք կարիքավոր ընտանիքներին» ՀԿ-ն։ Պարզվեց, որ այդ տանը մեծանում են ևս երկու փոքրիկներ։ Կատարվածի հանգամանքները պարզելու հույսով Sputnik Արմենիան այցելեց ընտանիքին։

Դժվարությամբ, բայց կարողացանք գտնել երեխայի ծնողներին։ Կիսաքանդ շինության դռների դիմաց մեզ դիմավորեց երեխայի խորթ հայրը՝ Ստեփան Սաֆարյանը, որը բավականին զարմացավ, երբ պարզեց, որ ցանկանում եմ կատարվածի հետ կապված նաև իրենց տեսակետը լսել։

Երևանի հարակից մի քանի գյուղեր մնացել են մայրաքաղաքից կտրված

Տան պայմաններն իսկապես սարսափելի էին։ Շինությունը կիսաքանդ էր, ծածկը` ոչ լիարժեք։ Տան հատակն ամբողջությամբ բետոնածածկ էր, կահույք գրեթե չկար, մի քանի մահճակալներ էին ու մի պահարան։

Ալեքսի տատիկը` տիկին Հռիփսիմեն, պատմեց, որ «Օգնենք կարիքավոր ընտանիքներին» ՀԿ-ի տնօրեն Հերմինեի հետ առաջին անգամ հանդիպել է նախորդ տարվա սեպտեմբերի 1-ին, երբ թոռանը դպրոց է տարել։ Տեսնելով նրա վատ հագուկապը` Հերմինեն մոտեցել է տիկնոջն ու իր օգնությունն առաջարկել՝ պայմանով, որ պետք է գնա նրանց տուն և տեսանյութ նկարահանի։

Նույն օրը ՀԿ-ի տնօրենը այցելել է ընտանիքին և տեսանյութ նկարահանել նրանց մասնակցությամբ ՝ խոստանալով դրամական աջակցություն տրամադրել։ Սակայն դրանից հետո 1-2 անգամ մի տոպրակ սնունդ է բերել ու ընտանիքին այլևս չի այցելել։

Ամիսներ առաջ ընտանիքն իմացել է, որ իրենց օգնելու նպատակով բազմաթիվ մարդիկ են գումար փոխանցել Հերմինեի հաշվին (մեկ այլ օգնության ֆոնդից ընտանիքին հայտնել են այդ մասին)։ Ալեքսի տատիկը կապ է հաստատել Հերմինեի հետ և փորձել է ճշտել իրեն փոխանցած լուրի իսկությունը։

«Այդ օրից Հերմինեն թարսվեց մեր ընտանիքի հետ։ Անընդհատ ուզում էր մի վատ բան անել։ Ուզում էր` մարդիկ դադարեն մեզ հավատալ, որ ասում էինք` նա խաբեբա է։ Երեխային լողացնելու պատրվակով երկու անգամ բռնել–տարել է փողոցից, մենք չենք իմացել, հետո կռվով-դավով մեր երեխուն հետ ենք բերել»,- հուզված պատմեց Ալեքսի տատը։

Բարի գալուստ ապագա. նստել եմ թախտին, սպասում եմ առաքմանը, նրանք ինձ հաց ու ջուր են բերում

Ճակատագրական տեսանյութի օրը Հերմինեն պատահական այցելել է ընտանիքին։ Այդ ժամանակ երեխաները բետոնին լցրած ծածկոցի ու բարձերի վրա խաղալիս են եղել։

Տղայի մայրը` Արաքսյան, չի հասկանում` միտումնավոր է Հերմինեն այդ ամենը տեսագրել ու մարդկանց ներկայացրել, թե իսկապես մտածել է, որ Ալեքսը բետոնին է քնում։ 

«Ոչ ոք բետոնին չի քնում, այդ հատվածում երեխաները միայն խաղում են»,– վստահեցրեց նա։

Տեսանյութը նկարահանելուց օրեր անց Արաքսյայի տատիկը, որն ապրում է հարևան փողոցում, այցելել է նրանց և ասել, որ կարոտել է Ալեքսին, ուզում է մի քանի օրով իր մոտ պահել։ Ընտանիքը համաձայնել է, չնայած հիմա փոշմանում են ու տատին մեղադրում Հերմինեի հետ համագործակցելու մեջ։

«Մենք անձամբ ենք Ալեքսին տատիկիս մոտ տարել։ 3 օրվա մեջ 2 անգամ այցելել ենք ու համոզվել, որ տատ ու ծոռ լավ են, իսկ 5-րդ օրը, երբ ամուսինս արդեն գնում էր, որ Ալեքսին տուն բերեր, թաղապետարանից զանգահարեցին ու հարցրին, թե արդյոք համոզված ենք, որ Ալեքսը տատիկիս տանն է։ Պարզվեց` Հերմինեն, որը տատիկիս ժամանակ առ ժամանակ օգնություն է տանում, այցելել է ու տեսել, որ Ալեքսն այնտեղ է։ Տատիկիս տնից կա՛մ նախնական պայմանավորվածությամբ, կա՛մ խաբեությամբ վերցրել է Ալեքսին ու իր տուն տարել, հետո զանգել ոստիկանություն ու ասել, որ երեխա է գտել, որը երկու օր դրսում է մնացել»,-պատմեց մայրը։

Երեխայի ծնողները պատմեցին, որ վերջին օրերին այնպիսի պատմություններ են լսում իրենց մասին, որ շոկի են ենթարկվում։

Քարուքանդ ճանապարհները խանգարում են. Արփի լիճն ավելի գրավիչ կդառնա զբոսաշրջիկների համար

«Ասում են, թե ամուսինս հարբեցող է, Ալեքսիս խմացնում է, մեզ ծեծում է։ Ես էլ չգիտեմ` մարդկային երևակայությունն ինչ սահմաններ ունի։ Ստեփանն իմ երկրորդ ամուսինն է։ Ես անհեր աղջիկ եմ, մայրս շուտ է մահացել, ինձ հարազատներս են պահել։ Երբ առաջին ամուսնուցս 3 ամսական հղի էի,17 տարեկան էի, բաժանվեցինք։ Նախկին ամուսինս դեղ էր առել, որ խմեմ, տղաս չծնվի։ Ստեփանը, որ ամուսնուս ծանոթներից էր, իմացել էր մեր պատմությունը ու թույլ չէր տվել, որ իմ Ալեքսին հայրը սպանի»,- ձայնը դողալով ասաց Արաքսյան։

Այդ օրվանից Ստեփանն իր թևի տակ է առել Արաքսյային ու դեռ չծնված Ալեքսին։

«Ես միշտ ասում եմ, որ երեք երեխա ունեմ ու Ալեքսն էլ է իմը։ Հա, ես միլիոնատեր չեմ, օրվա հացով ապրող մարդ եմ, բայց իմ ընտանիքին սոված չեմ պահում։ Մի օր գյուղում եմ շինարարություն անում, մի օր ուրիշ տեղ են կանչում։ Մենք լավ տուն չունենք, ճիշտ է, բայց սրտներս մաքուր է, ճակատներս՝ պարզ»,-վստահ ասաց հայրը։

Ընտանիքն այս պահին անում է ամեն ինչ, որ Ալեքսն օր առաջ տուն վերադառնա։

Քանի որ այս պատմությունը լայն տարածում է գտել, շատ կարևոր էր լսել բոլոր կողմերին, այդ թվում` պատգամավոր Նաիրա Զոհրաբյանին։

Մեզ հետ հեռախոսազրույցում Զոհրաբյանը պատմեց, թե ինչպես է իմացել խնդրի մասին և ինչ է մտածում այդ առնչությամբ։

«Ես չեմ կարող ո՛չ հաստատել, ո՛չ բացառել, որ ոմն Հերմինեն կարող է նման մանիպուլացիաներ անել։ Հերմինե անունով կնոջ չեմ ճանաչում։ Բայց ես Խարբերդում բազմաթիվ ծանոթներ ունեմ, որոնցից մանրամասներ եմ ճշտել այդ ընտանիքի վերաբերյալ, ըստ որոնց` երեխան պահվում էր անմարդկային պայմաններում։ Կարծում եմ` ճիշտ կլինի, որ մինչև ամեն ինչի բացահայտումը երեխան մնա խնամքի կենտրոնում»,–ասաց նա։

Նշենք, որ անձամբ խոսել ենք հարևաններից մի քանիսի հետ։ Երբ հարցուփորձ էինք անում ընտանիքի մասին և հարևաններին հարցրինք` արդյո՞ք հայրը հարբեցող է և Ալեքսին բռնության է ենթարկում, հարևաններից մեկը մեզ ամոթանք տվեց, մյուսը մեղադրեց, թե ինչի ենք բարդացնում այդ ընտանիքի` առանց այդ էլ դժվար պայմանները։ Երրորդը խորհուրդ տվեց մեկ շաբաթ ապրել հարևանությամբ ու համոզվել, որ այդ ամենը հորինված պատմություններ են։

Նշենք, որ Ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչության անչափահասների իրավունքների պաշտպանության և ընտանեկան բռնության դեմ պայքարի վարչության պետ Նելլի Դուրյանը մեզ հավաստիացրեց, որ այժմ ոստիկանները պարզում են կատարվածի բոլոր հանգամանքները, կատարվում է հետաքննություն, որն ամեն ինչ իր տեղը կդնի։

Դեպքից հետո Շենգավիթի թաղապետարանից ընտանիքի համար խալիներ, մահճակալներ, վարագույրներ են բերել, որպեսզի փոքր–ինչ բարելավեն կիսաքանդ տան կենցաղը։

Ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի աշխատակիցները դեպքի առնչությամբ ցուցմունք են վերցրել ընտանիքի անդամներից։ Գործը վարող քննիչը Ստեփանին հավատացրել է, որ ամեն ինչ լավ կլինի և 20 օր հետո Ալեքսն արդեն տանը կլինի։

Մենք կհետևենք այս պատմության շարունակությանն ու կհայտնենք հանգուցալուծման մասին։ Իսկ այն բարի կլինի, թե ոչ, ցույց կտա ժամանակը։

428
թեգերը:
Նաիրա Զոհրաբյան, ընտանիք, երեխա, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Պարզ ու հին տարբերակ. ցուրտ Աշոցքում գյուղացին հնդկաձավար ու նույնիսկ ելակ է աճեցնում
Արցախի գյուղերից մեկի երեխաներն արևոտ եղանակին բաց երկնքի տակ են դաս անում. լուսանկարներ
«Արյան կանչով». ինչպես ամերիկացի լրագրողը հասավ Մուսալեռ և գտավ տատի գյուղը
Արսեն Թորոսյան

Կորոնավիրուսի բուժման մեթոդները պետք է նույնականացնել. Արսեն Թորոսյան

53
(Թարմացված է 22:51 30.05.2020)
Հանդիպման ընթացքում ընդգծվել է, որ անեսթեզիոլոգ-ռեանիմատոլոգները հիմա առավել քան պահանջված են, լրացուցիչ մասնագետների ներգրավման անհրաժեշտություն կա։

ԵՐԵՎԱՆ, 30 մայիսի – Sputnik. ՀՀ առողջապահության նախարար Արսեն Թորոսյանը հանդիպել է հանրապետության մի շարք բժշկական կազմակերպությունների վերակենդանացման բաժանմունքների ղեկավարների հետ։ Տեղեկությունը հայտնում է նախարարության մամուլի ծառայությունը։

Նախարարը հանդիպման սկզբում ասել է, որ կորոնավիրուսային հիվանդության բուժման մեթոդները պետք է նույնականացնել և կիրառել միանման մոտեցումներ` իհարկե հաշվի առնելով հիվանդի բժշկական պատմությունը։

«Ուզում եմ նաև լսել, թե ինչ պետք է անել այլ կերպ, քան հիմա արվում է»,- նշել է Արսեն Թորոսյանը։

Ներկաները քննարկել են կիրառվող գործելակարգերը, ընդհանուր մոտեցումները և ներկայացրել են իրենց դիտարկումները պացիենտների վարման վերաբերյալ։

Հանդիպման ընթացքում ընդգծվել է, որ անեսթեզիոլոգ-ռեանիմատոլոգներն այսօր առավել քան պահանջված են, և լրացուցիչ մասնագետների ներգրավման անհրաժեշտություն կա։

Ոլորտի պատասխանատուներն առաջարկել են ստեղծել ներհիվանդանոցային բազա և ըստ անհրաժեշտության ու պացիենտների կուտակումների՝ անեսթեզիոլոգ-ռեանիմատոլոգներին գործուղել կորոնավիրուսային հիվանդության բուժմամբ զբաղվող բժշկական հաստատություններ։

Ծառայության պատասխանատուներն առաջարկել են ստեղծել նաև մշտադիտարկում իրականացնող մասնագիտական խումբ, որը բժշկական կազմակերպություններում կուսումնասիրի բուժական գործընթացը, կիրառվող մեթոդները և այլն։

Քննարկվել է նաև հանրապետության առաջատար մասնագետների ներգրավմամբ կազմակերպել տեսակապով քննարկումներ, այդ թվում մասնագիտական խորհրդատվություններ և առանձին դեպքերով կոնսիլիումներ։

Նախարարը հավանության է արժանացրել առաջարկը և հանձնարարել է ձեռնարկել միջոցառումներ առաջիկայում իրագործելու համար։

Ամփոփելով հանդիպումը` որոշվել է ևս մեկ անգամ քննարկել արդեն իսկ հաստատված բուժման սկզբունքները, համապատասխանեցնել նոր մոտեցումներին՝ դիտարկելով բոլոր կողմերի մասնագիտական կարծիքները։

Թորոսյանը, կարևորելով մասնագետների հետ քննարկումը, հույս է հայտնել, որ այս ձևաչափով հանդիպումները շարունակական են լինելու։

Նշենք, որ վերջին մեկ օրում Հայաստանում կորոնավիրուսով վարակվածների թիվն ավելացել է 251-ով և հասել 8927–ի։ Այսօր գրանցվել է մահվան 7 դեպք։

Հիշեցնենք` ՀՀ կառավարությունը մայիսի 14–ի նիստում որոշեց արտակարգ դրությունը երկարացնել ևս մեկ ամսով։ Այն կտևի մինչև հունիսի 13–ը` ժամը 17։00–ը ներառյալ։

Երկարաձգված արտակարգ դրության պայմանները որոշակի փոփոխությունների են ենթարկվել։ Տնտեսական շատ գործունեություններ թույլատրվել են, բայց սահմանվել են պարտադիր պահանջներ։

Մայիսի 18–ից աշխատում է նաև հասարակական տրանսպորտը, բայց ուղևորներն ու վարորդները պետք է անպայման պաշտպանիչ դիմակով լինեն։ Դիմակների առկայությունը պարտադիր է նաև բոլոր փակ տարածություններում։

Հիշեցնենք նաև, որ օրեր առաջ ԵՊԲՀ ռեկտոր, առողջապահության նախկին նախարար Արմեն Մուրադյանը Facebook-ում դիմել էր անեսթեզիոլոգիա և ռեանիմատոլոգիա մասնագիտությունն ընտրած կլինիկական օրդինատորներին։ Նրա խնդրանքն ու հորդորն էր միանալ այն բուժաշխատողներին, որոնք օր ու գիշեր պայքարում են նաև մեր երկրին պատուհասած կորոնավիրուսի համավարակի դեմ։

53
թեգերը:
կորոնավիրուս, Արսեն Թորոսյան, Հայաստան
թեմա:
Կորոնավիրուսը Հայաստանում և Արցախում
Ըստ թեմայի
Աշխարհում կորոնավիրուսով վարակվածների թիվը հատել է 6 միլիոնի սահմանագիծը
Կորոնավիրուսից մահացել է ԱԺ պատգամավորի հայրը
Չինաստանում ասել են` երբ պատրաստ կլինի կորոնավիրուսի դեմ պատվաստանյութը

Իսկ դու կարո՞ղ ես․ ռուս վարսահարդարը համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել

0
(Թարմացված է 00:13 31.05.2020)
Կոստրոմայում բնակվող վարսավիրը սանրվածքների մարաթոն է կազմակերպել։ Նա համաշխարհային ռեկորդ է սահմանել` առանց ընդմիջման աշխատելով 48 ժամ։

Կոստրոմա քաղաքի վարսահարդարներից մեկը` Վլադիսլավ Դեմիդովիչը, շատ էր կարոտել իր աշխատանքը, և սահմանափակումների չեղարկումից անմիջապես հետո նա տղամարդկանց սանրվածքների 48-ժամյա մարաթոն է կազմակերպել։ Արդյունքում հայտնվել է Գինեսի ռեկորդների գրքում։

Ինչպես է թբիլիսահայ վարսավիր Վանյա Սիմոնյանը փրկում աշխարհը. տեսանյութ

Մարաթոնը սկսվել է մայիսի 25-ի ցերեկը։ Առաջին քսանչորս ժամում նա հասցրել է կտրել-հարդարել 50 հաճախորդի մազերը, երկրորդ օրն այդ թիվը հասել է 80-ի։ Բոլոր կամավորները գեղեցկության սրահ են մտել մեկ առ մեկ, յուրաքանչյուրից հետո աշխատանքային աթոռն ու գործիքները ախտահանվել են։ Վարսավիրն անվճար է կտրել նրանց մազերը։

Ի՞նչ են անում վարսավիրները, որ փոքրիկը հանկարծ չլացի. զվարճալի տեսանյութ

Դեմիդովիչն արդեն հայտարարել է, որ մտադիր է նոր ռեկորդ սահմանել ու ավելի երկար մարաթոն անել։ Նրա համար դա դժվար չի լինի, քանի որ հաջողացնում է սնվել հենց աշխատանքի ընթացքում, ճիշտ է՝ այդ սննդակարգը բաղկացած է լինում միայն շոկոլադի սալիկներից և մրգային խյուսից։

Պարոն ոսկե ձեռքեր․12-ամյա Էրիկը հրաշքներ է գործում վարսահարդարման ոլորտում․տեսանյութ

0
թեգերը:
տեսանյութ, սանրվածք, վարսահարդար, վարսավիր
Ըստ թեմայի
Փաշինյանի մորուքի և ատաղձագործ վարսավիրի մասին. ինչպե՞ս ռեփերական մորուքը թրենդ դարձավ
Ձեռնոցով և դիմակով. Գյումրիում որոշ վարսավիրանոցներ անակնկալով են դիմավորել այցելուներին
Իսկական «սովետ»՝ Գյումրու ամենակոլորիտային վարսավիրանոցում