ԵՐԵՎԱՆ, 5 հունվարի — Sputnik. Հայաստանը բացառություն չէ, առավել ևս, որ հայերը Սուրբ ծնունդը նշում են հունվարի 6-ին և դրանով ավարտում տոնական շրջանը:

Հայկական տոնական սեղանը ավանդույթների և նորաձև միտումների միաձուլում է: Հիմնական տեղ են զբաղեցնում մսային ճաշատեսակները՝ խոզի ազդրը, առանց որի անհնար է պատկերացնել ժամանակակից սեղանը, ավանդական տոլման՝ խաղողի տերևով, քյուֆթան, ընդ որում՝ ինչպես սովորական, այնպես էլ «իշլին»: Վերջինը Հայաստան է եկել Արևմտյան Հայաստանից, պատրաստվում է բլղուրից՝ լցոնած աղացած մսով, ունի կիտրոնի ձև, իսկ դասական քյուֆթան հարած միս է, որին կոնյակ, սոխ, ձու և ալյուր է ավելացվում և մատուցվում խաշած վիճակում, կարագի հետ:

Դե էլ ինչ սեղան առանց մսով «բլինչիկի» և սառը խորտիկների՝ բաստուրմայի և սուջուխի: Բաստուրման տավարի փափկամիս է՝ համեմված աղով ու համեմունքներով: Սուջուխը տափակացրած միս է՝ համեմված կծու համեմունքներով և տավարի խճողակով, որը նույնպես չորացնում են կախած վիճակում:

Վերջին տարիների նորաձև միտումների թվում կարելի է նշել խոզի գոճին, նապաստակը, նույնիսկ օձի և կոկորդիլոսի միսը: Հատուկ տեղ են զբաղեցնում տարբեր չրերը, ընդ որում՝ ոչ միայն ավանդական ծիրանի, խնձորի, դեղձի, սալորի ու տանձի չրերը, այլ նաև՝ ձմերուկի, սեխի և նույնիսկ պոմիդորի, սմբուկի և գազարի:

Հայերը տարբեր ուտեստներ են պատրաստում, որպեսզի կերակրեն հարազատներին ու ընկերներին, ովքեր տոնական օրերին տնից տուն են այցելում: Հավանաբար սա միակ տոնն է, երբ մարդիկ սրճարանների և ռեստորանների փոխարեն նախընտրում են տնային հավաքույթները:
Հարկ է նշել, որ այս ճոխությունները վերածվել են մրցակցության՝ ավելի լավ, ավելի համեղ, ավելի արտասովոր: Հնում հայերը համարել են, որ Ամանորի սեղանը չպետք է ճոխ լինի և այդ օրերին սովորական ճաշատեսակներին ավելացնում էին ընդամենը երկու տոնական ուտեստ:
Ժամանակին տոնական սեղանի գլխավոր ճաշատեսակը «պասուց տոլման» էր՝ պատրաստված լոբուց, ոսպից, սիսեռից: Հայերը դեռ Քրիստոսից առաջ հավատում էին, որ աստվածներին հատիկեղեն և ընդեղեն զոհաբերելով ՝ ստանում են նրանց բարեհաճությունը, իսկ հաջորդ տարվա բերքն անպայման առատ ու որակյալ է լինելու:

Պասուց տոլմա պատրաստելու ավանդույթը պահպանվել է նաև այսօր, թեև դա ավելի շատ ուրախացնում է արտասահմանյան հյուրերին, քան տեղաբնակներին:

© Sputnik / Asatur Yesayants

Պասուց տոլմա

Իսկ կար ժամանակ, որ հայերը՝ որպես քրիստոնեությունը պետական կրոն ընդունած ազգ, դեկտեմբերի 30-ից հունվարի 5-ը Ծննդյան պահք էին պահում:

Հիմա քչերն են պահք պահում, բայց Ծննդյան տոնի սեղանը հայերի համար շարունակում է նշանակալի մնալ: Քրիստոնյաները սեղանին դնում են ձուկ՝ Քրիստոսի խորհրդանիշը, չամիչով և չրերով փլավ, որը խորհրդանշում է ողջ մարդկությունը և քրիստոնյաներին, խաշած կանաչեղենից պատրաստված ուտեստներ (բանջար), որոնք խորհրդանշում են պտղաբերությունն ու նոր կյանքի սկիզբը, կարմիր գինի, որն էլ խորհրդանշում է մարդկանց մեղքերի համար թափված Քրիստոսի արյունը:

Հայ առաքելական եկեղեցին թեև չի հորդորում անխտիր հետևել պահքին, սակայն խորհուրդ է տալիս մաքրել հոգին, սիրտը և մտքերը, թոթափել անցած տարվա բեռը և նոր կյանք սկսել թեթև սրտով:

ԵՐԵՎԱՆ, 5 մարտի – Sputnik, Արմենուհի Մխոյան. Շիրակի մարզի գերեվարված զինվորների ծնողներն այսօր կրկին փակել են մարզպետարանի մուտքը: Sputnik Արմենիայի Գյումրու թղթակիցը հաղորդում է, որ գերեվարվածների ծնողները թույլ չեն տվել, որ որևէ աշխատակից ներս մտնի:

Пресс-служба МИД РФ

Զախարովան խորհուրդ է տվել գերիների թվի հարցով դիմել ոչ թե իրեն, այլ Երևանին և Բաքվին

Նրանք, սակայն,  հրաժարվում են պատասխանել լրագրողների հարցերին: Նշում են, որ լուսաբանման ենթակա ասելիք այս պահին չունեն:

Նմանատիպ ակցիա ծնողները կազմակերպել էին նաև մարտի 3-ին և ասել, որ նոր հանդիպում են պահանջում ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հետ և վերջնական ու հստակ պատասխան, թե երբ են իրենց որդիները վերադառնալու:

Մարտի 3-ին, սակայն, նրանք աշխատակիցների ելումուտը չէին արգելել:

Հիշեցնենք` 2020–ի դեկտեմբերի 16-ին հայտնի դարձավ, որ Հադրութի Հին Թաղեր և Խծաբերդ գյուղերի ուղղությամբ տեղակայված մի քանի մարտական դիրքերից 62 զինծառայող են գերեվարվել, բոլորը` Շիրակի մարզից։

Հունվարի 28–ին նրանցից հինգը վերադարձել են հայրենիք, իսկ 3-ը հեռախոսով զրուցել են ծնողների հետ։