Վլադիմիր Պուտինի և Ռոբերտ Քոչարյանի հանդիպումը (24 հունվարի 2007 թ.)

Առանց արմատական շրջադարձների. ինչո՞ւ Մոսկվան խաղադրույք չի անի Քոչարյանի վրա

488
(Թարմացված է 23:06 03.09.2018)
ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանին ուղղված Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինի` տարեդարձի առիթով շնորհավորանքը, ակտիվորեն քննարկվում է ինչպես փորձագիտական շրջաններում, այնպես էլ հասարակության մեջ։ Բոլորին մտահոգում է այն հարցը, թե արդյոք Ռուսաստանի առաջնորդի այդ ժեստը Կրեմլի քաղաքականության մեջ առկա որոշակի շրջադարձի ակնարկ է։

ՌՊՀՀ արտասահմանյան տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների և արտաքին քաղաքականության ամբիոնի դոցենտ Սերգեյ Մարկեդոնովը Sputnik Արմենիայի համար

Ռուս–հայկական հարաբերություններում նոր ինտրիգ մտավ ամռան վերջին օրը։ Վլադիմիր Պուտինը շնորհավորեց ՀՀ նախկին նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանին 64-ամյակի առիթով։

Առաջին հայացքից, քաղաքավարության սովորական ժեստ էր։ Սակայն այն, ինչը սովորական մարդկանց հարաբերություններում աննշան փաստ է, քաղաքականության մեջ երբեմն առանձնահատուկ հնչողություն է ստանում։

Եթե Քոչարյանի փոխարեն լիներ մի այլ բարձրաստիճան պաշտոնաթող որևէ մեկը, որն իր պաշտոնը լքել է տասը տարի առաջ, ապա Ռուսաստանի գործող նախագահի ուշադրությունը նրա նկատմամբ, ամենայն հավանականությամբ, աննկատ կմնար։

Գլխավոր ընդդիմախոսն ու նոր իրողությունները

Սակայն Հայաստանի նախկին նախագահն այն մարդն է, որ հայտարարեց՝ վերադառնում է  մեծ քաղաքականություն։ 

Իր ծննդյան օրը նա հանրահռչակեց մոտ ապագայի վերաբերյալ իր ծրագրերը, մասնավորապես՝ ԱԺ արտահերթ ընտրություններին մասնակցելու մասին։

Հենց խորհրդարանական ընտրություններն են Հայաստանում սահմանադրական բարեփոխումներից հետո դառնում երկրի գլխավոր քաղաքական իրադարձությունը։ Իրավիճակին սրություն է հաղորդում այն, որ Քոչարյանը՝ նոր կառավարության իշխանության գալու ընդամենը 100 օրերի ընթացքում դարձավ նրա գլխավոր ընդդիմախոսը։ Իրենց դերն այստեղ խաղացին և՛ «մարտի 1-ի գործը», և՛ նրա կալանավորումը, այնուհետև՝ Վերաքննիչ դատարանի որոշմամբ ազատ արձակումը, և՛ շարունակվող քննությունը։

Ներկա պահին, ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին ընդդիմախոս լինելու տեսանկյունից, որևէ այլ մեկը չի կարող հավասարվել Քոչարյանի հետ։

ՀՀԿ–ն Սերժ Սարգսյանի հրաժարականից հետո լուրջ ճգնաժամի մեջ է, եթե չասենք ավելին։ Նրա առաջնորդը փաստորեն բացակայում է հանրային տարածքում, ՀՀԿ–ն հրաժարվել է մասնակցել Երևանի ավագանու ընտրություններին (փաստացի՝ այն խորհրդարանական ընտրություններից առաջ գլխավոր փորձն է)։ Նրա առանձին ներկայացուցիչների մեկնաբանություններն (Արա Բաբլոյան, Էդուարդ Շարմազանով) ըստ էության, պարզապես հիշեցում է, որ «նման կուսակցություն կա»։ Լուրջ ակտիվ գործողություններ հանրապետականները չեն ձեռնարկում։

Մյուս խորհրդարանական խմբակցություններն այս կամ այն կերպ իրենց լոյալությունն են հայտնել Փաշինյանին։ «Ծառուկյան» դաշինքը և ՀՅԴ–ն իրենց ներկայացուցիչներին են առաջադրել նախարարների կաբինետի կազմը համալրելու համար։ Ու թեև ՀՅԴ–ն փորձել է համեստ ու  սահմանափակ աջակցություն ցուցաբերել Քոչարյանին՝ կառավարության հետ  հարաբերությունները չի խզել։

Երևանի ավագանու վերոնշյալ ընտրարշավին մասնակցելու է դուրս եկել 13 քաղաքական ուժ (9 կուսակցություն և 4 դաշինք)։ Սակայն այդ բոլոր ուժերը կարելի է դիտարկել որպես «հեղափոխական գոյացություններ», այսինքն` այնպիսի կառույցներ, որոնց բավարարում է Սարգսյանի հեռանալուց հետո Հայաստանում հաստատված նոր քաղաքական կարգը։

Առջևում նոր սահմանազատումներ են սպասվում. այդպիսին է ցանկացած քաղաքական գործընթացի տրամաբանությունը։

Այսօրվա համատեքստում միայն Քոչարյանն է «ընթացքին հակառակ» հանդես գալիս։ Սա ոչ լավ է, ոչ էլ վատ. սա իրողություն է։ Եվ հենց նրան է ուշադրության արժանացնում ՌԴ ղեկավարը։

Անմիջապես նշենք, որ ՀՀ կառավարությունը այդ կապակցությամբ որևէ դեմարշ չի իրականացրել։ Սակայն այսօրվա քաղաքական իրողությունն այն է, որ Փաշինյանի և նրա նախարարների հետ մեկտեղ զգալի հանրային ակտիվություն են ծավալել բլոգերները, ցանցային ակտիվիստներն ու լրագրողները։ Սոցցանցերում և ԶԼՄ–ներում նույնիսկ սկսել է շրջանառվել «քաղաքացիական հասարակության դիկտատուրա» սահմանումը։

Այդ ֆենոմենը մենք բազմիցս տեսել ենք հետխորհրդային տարածքում։ Չի կարելի ո՛չ թերագնահատել, ո՛չ էլ գերագնահատել այդ գործոնի նշանակությունը, հատկապես հաշվի առնելով այն, որ Փաշինյանն ամեն կերպ ընդգծում է ժողովրդի հետ իր կապը, հատուկ լեգիտիմությունը, որը հիմնված է ոչ թե էլիտար պայմանավորվածությունների, այլ իր` որպես առաջնորդ հրապարակի հետ միասնության վրա։ Որպես հետևանք, երկրի ներքին և արտաքին քաղաքականության ընկալման չափազանց էմոցիոնալ ֆոնի ձևավորում է տեղի ունենում։ Քոչարյանի դեպքում այդ սյուժեները դժվար է տարանջատել։

Ի դեպ, անդրկովկասյան ուղղությամբ զբաղվող ռուս դիվանագետները պետք է հաշվի առնեն նոր իրողությունները, նախևառաջ՝ քաղաքացիական հատվածի աճող դերը։ Եվ կրկին՝ սա ոչ լավ է և ոչ էլ վատ, սակայն ադեկվատ ըմբռնում և արձագանքում է պահանջում։

Առանց ծայրահեղ շրջադարձների

Ինչևէ, անխուսափելիորեն հարց է ծագում, թե արդյո՞ք Պուտինի շնորհավորանքը Կրեմլի քաղաքականության որոշակի շրջադարձի ակնարկ է։ Կարելի է արդյո՞ք խոսել այն մասին, որ Պուտինը հիասթափվել է Հայաստանի նոր կառավարությունից և, մասնավորապես, նրա ղեկավարից։ Արդյո՞ք Մոսկվան խաղադրույք է կատարելու բացառապես Քոչարյանի վրա։ Կարծում եմ, այս հարցերի պատասխանները կարելի է գտնել, հասկանալով, թե ինչպես է սովորաբար Ռուսաստանի իշխանությունն արձագանքում փոփոխություններին։

Մոսկվան ողջ հետխորհրդային ժամանակաշրջանի ընթացքում արդեն բազմիցս ապացուցել է. ինքը, եթե նույնիսկ «ռևիզիոնիստ է դառնում», ապա՝ իր կամքին հակառակ և միայն այն ժամանակ, երբ ստատուս քվոյի պահպանման այլ բաղադրատոմսերը չեն գործում։ Հակառակ դեպքում Աբխազիան և Հարավային Օսեթիան կճանաչվեին ոչ թե 2008 թվականին, այլ ավելի շուտ, իսկ Ղրիմի վերադարձը Ռուսաստանը կփորձեր կազմակերպել ոչ թե 2014 թվականին, այլ 1994 թվականին, երբ թերակղզում իշխանության եկավ խոսուն` «Ռոսիա» անվանմամբ դաշինքը։

Եթե Մոսկվան  հետևեր այն «ռևիզիոնիստական տրամաբանությանը», որը նրան վերագրում են մի շարք ամերիկյան և եվրոպական փորձագետներ, մենք արդեն ականատես կլինեինք Մերձդնեստրի և Դոնբասի «ժողովրդական հանրապետությունների», ինչպես նաև՝ Արցախի ճանաչմանը, կամ՝ Հարավային Օսեթիայում Ղրիմի սցենարի կրկնությանը։ Սակայն որևէ նման բան, կամ հետխորհրդային հակամարտությունները լուծելու միասնական ունիվերսալ բանաձև Կրեմլը չի ցուցադրում։

Հայ–ռուսական հարաբերությունների դեպքում ևս մենք այսօր չենք տեսնում ստատուս քվոյի որևէ ողբերգական փոփոխություն։ Այո մի շարք բաներ փոխվել են և փոխվում են մեր աչքի առաջ Հայաստանի ներսում։ Դեռ պետք է գնահատենք այդ փոփոխությունների հետևանքները, ինչպես նաև հեղափոխական էյֆորիայի շարունակականությունը։ Սակայն նոր կառավարությունը դեռ հարցականի տակ չի դրել ընդհանուր օրակարգի ոչ մի ֆունդամենտալ հարց, լինի դա ռազմական ներկայությունը, կամ ընդհանուր ինտեգրացիոն կառույցներում անդամագրումը։

Հակառակը, եվրոպացի գործընկերների հետ երկխոսության ժամանակ բազմիցս և հստակ արձանագրվել է՝ Երևանի պարագայում ժողովրդավարությունը հավասարազոր չէ աշխարհաքաղաքական վեկտորի փոփոխմանը։ Ավելին, բլոգերները բլոգերներով, ակտիվիստները ակտիվիստներով, սակայն մենք ռազմատեխնիկական համագործակցության շարունակություն ենք տեսնում, բարձրաստիճան պետական այրերի շփումներ։ Այս համատեքստում տարօրինակ կլիներ կարծել, թե Մոսկվան կթողնի այդ ամենը և «գեղագիտական» նկատառումներից ելնելով (Պուտինին և նրա շրջապատին վերագրվող) խաղադրույք կանի Քոչարյանի վրա։  Եթե նա ամենից վեր դասեր «հակահեղափոխական էսթետիկան», Կրեմլի վարքագիծն այլ կլիներ 2018 թվականի ապրիլ–մայիսին։ Իսկ այն, որ Մոսկվան այս ժամանակահատվածում մեդիատորի, այլ ոչ թե նախկին իշխանության պահպանման կողմնակցի դեր խաղաց, քիչ թե շատ ակնհայտ է։

Կարևորը ազգային միասնությունն է

Այլ հարց է, որ Քոչարյանը ոչ միայն նոր կաբինետի ընդդիմության խորհրդանիշ է, այլև հայ–ռուսական դաշնակցության։ Նրա օրոք է Հայաստանն անդամակցեց ՀԱՊԿ–ին, թեև երկկողմանի համագործակցության մասին մի շարք ֆունդամենտալ փաստաթղթեր ստորագրվել են դեռ առաջին նախագահի ժամանակ։ Երևանի համար Ռուսական գործոնը չի կարելի թերագնահատել։

Սակայն Մոսկվայի համար չափազանց կարևոր է, որ դաշնակից երկրում գերակշռեն ազգային միասնության և համերաշխության գաղափարները, և ոչ թե մեկուսացվածության ու կոնֆլիկտայնության։

Ոմանք կասեն՝ իսկ ի՞նչ գործ ունի նա այդ ամենի հետ։ Այն, որ Հայաստանի դերը անդրկովկասյան աշխարհաքաղաքականության մեջ չափազանց կարևոր է, իսկ դաշնակցի խնդիրները չեն կարող միայն իր խնդիրները լինել։ Նման բանաձև պարզապես գոյություն չունի. այլապես՝ ինչպե՞ս բացատրել ԱՄՆ բարձր հետաքրքրությունը Իսրայելի (և հակառակը), Թուրքիայի, Լատինական Ամերիկայի երկրների ներքին գործերում։

Ոմանք էլ կասեն, որ երկկողմ հարաբերություններում մեծ դեր են խաղում օլիգարխները, ոչ ֆորմալ կապերն ու ստվերային պայմանավորվածությունները։ Իհարկե,  ժողովրդավարության դասագրքերում այդ ամենը ոչ ձեռնտու լույսի ներքո է  ներկայացվում, սակայն իրական քաղաքականության մեջ այդ սյուժեները ոչ ոք չի կարող չեղարկել։ Եթե, իհարկե, մենք չենք պատրաստվում պոլպոտյան սոցիալիզմի նման ուտոպիա կառուցել՝ առանց գումարի, բանկերի և քաղաքների։

Կարևոր են խաղի կանոնները, թափանցիկությունն ու մենեջմենթի որակը։ Սակայն այդ խնդիրները պետք է պրոֆեսիոնալ կերպով լուծվեն, այլ ոչ թե հարձակվելով, ոչ թե «հեղափոխական նպատակահարմարությամբ» և համակարգային խնդիրների անտեսման ֆոնին ցուցադրական սլաքավարների առանձնացմամբ։

Այդպիսով, շնորհավորանքը ո՛չ շրջադարձ է, ո՛չ էլ՝ հետադարձ։ Մի շարք սխալներ թույլ տալով` Մոսկվան սովորել է աշխատել տարբեր գործընկերների հետ և այսուհետ, ուզում ենք հավատալ, դիվերսիֆիկացնելու է շփումները։ Սակայն միևնույն ժամանակ շատ կարևոր է, որ այժմեական ներքաղաքական նկատառումներն ու PR-ի հետևից ընկնելը չմթագնեցին ամենակարևորը` ռազմավարական համագործակցությունը, որը պետք է շարունակել զարգացնել։

488
թեգերը:
Հավաքական անվտանգության պայմանագիր կազմակերպություն (ՀԱՊԿ), Վլադիմիր Պուտին, Նիկոլ Փաշինյան, Ռուսաստան, Արցախ, Հայաստան
Ըստ թեմայի
«Կարող եմ դառնալ ընդդիմադիր բևեռի կենտրոն». Ռոբերտ Քոչարյանի բացառիկ հարցազրույցը
«Իրավաբանական աղբ». Ռոբերտ Քոչարյանը` «Մարտի 1-ի» գործի մասին
Ո՞րն էր Սերժ Սարգսյանի սխալն՝ ըստ Ռոբերտ Քոչարյանի
Երևանում անցկացվում են Բելառուսի նախագահի ընտրությունները

Դիմակով ու հակասեպտիկով. ինչպես են Երևանում անցնում Բելառուսի նախագահի ընտրությունները

126
(Թարմացված է 18:39 09.08.2020)
Բելառուսի Հանրապետության նախագահական ընտրությունները Հայաստանում բացված ընտրատեղամասում անցկացվում են հակահամաճարակային անվտանգության բոլոր կանոնների պահպանմամբ։

ԵՐԵՎԱՆ, 9 օգոստոսի – Sputnik. Ընտրական հանձնաժողովի անդամները դիմակով են, ընտրատեղամասի մուտքի և ելքի մոտ  ախտահանիչ նյութեր են դրված, իսկ ընտրողները ներս են մտնում մեկ–մեկ` պահպանելով սոցիալական հեռավորությունը։ Այսպես են անցնում Բելառուսի նախագահի ընտրությունները Երևանում Բելառուսի դեսպանատանը կից բացված ընտրատեղամասում։

Բելառուսի քաղաքացի Մայա Ստրիգոն տասը ընտրողներից մեկն էր, որը քվեարկության էր եկել որդու և ամուսնու հետ։ Sputnik Արմենիայի թղթակցի հետ զրույցում նա նշեց, որ համավարակի պայմաններում կյանքը փոխվել է, և բնականաբար, այդ իրավիճակն ազդել է նաև քվեարկության վրա։

Голосование по выборам президента в посольстве Беларуси (9 августа 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Մայա Ստրիգո
«Առաջին անգամ եմ հայրենիքիցս հեռու քվեարկում, իմ առաջին փորձն է, այն էլ՝ համավարակի պայմաններում»,– ասաց նա։

Մայան արդեն երեք տարի է՝ ամուսնացել է ու տեղափոխվել Հայաստան։ Մեր երկիրը միանգամից է սիրել և այստեղ իրեն զգում է՝ ինչպես տանը, նրան դուր են գալիս հատկապես բարեհամբույր և բարի մարդիկ, որոնք միշտ պատրաստ են օգնել։ Ուտելիքն էլ շատ է հավանել։

Председатель ереванской Белорусской общины Армении Ирина Погосян на голосовании в посольстве (9 августа 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Իրինա Պողոսյան, Հայաստանում բելառուսական համայնքի նախագահ

Հայաստանում բելառուսական համայնքի նախագահ Իրինա Պողոսյանը ընտրատեղամաս էր եկել բարձր տրամադրությամբ։ Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում նա նշեց, որ համավարակը քվեարկությանը չի կարող խանգարել։

«Մենք քվեարկում ենք հանուն մեր հայրենիքի բարգավաճման և կայունության», – ասաց նա։

Համայնքը հիմնադրվել է 1998 թվականին ակտիվ գործունեություն է իրականացնում։ Համայնքին կից գործում են մանկական և մեծահասակների համար նախատեսված երաժշտական համույթներ, կիրակնօրյա դպրոց, ամեն ամիս լույս է տեսնում «Բելառուս» թերթը։ Պողոսյանը հույս ունի, որ Հայաստանում առաջիկայում հակահամաճարակային իրավիճակը կբարելավվի և իրենց կհաջողվի այս տարի ևս բելառուսական մշակույթի տոն կազմակերպել։ Նա կոչ է արել իր  հայրենակիցներին և համայնքի գործունեության մեջ շահագրգիռ բոլոր մարդկանց միանալ իրենց։

Հայաստանում Բելառուսի դեսպան դեռ չկա․ Իգոր Նազարուկն իր դիվանագիտական առաքելությունն ավարտեց հուլիսին։ Մինչև նոր դեսպան նշանակելը Հայաստանում Բելառուսի Հանրապետության դեսպանի ժամանակավոր հանձնակատարը Սերգեյ Տրոցյուկն է։

Временный Поверенный в делах Республики Беларусь в Армении Сергей Троцюк во время голосования по выборам президента в посольстве (9 августа 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Սերգեյ Տրոցյուկ, Հայաստանում Բելառուսի Հանրապետության դեսպանի ժամանակավոր հանձնակատար

Տրոցյուկն Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում նշեց՝ այս ընտրությունները տարբերվում են նրանով, որ անհրաժեշտ է հակահամաճարակային կանոններ պահպանել։

«Ակտիվությունը պահպանվում է... Առավոտից արդեն 10 մարդ է քվեարկել, երեքն իրենց ընտրությունը արտահերթ են կատարել»,– դեսպանի ժամանակավոր հանձնակատարը։

Նա նշեց, որ ընտրատեղամասը բաց է մինչև երեկոյան ժամը 8-ը։ Դեսպանատունն ակնկալում է, որ ցուցակում ներառված բոլոր մարդիկ, ինչպես նաև նրանք, ովքեր Հայաստանում են բնակվում, սակայն հաշվառված չեն հյուպատոսությունում, կհայտնեն իրենց քաղաքացիական դիրքորոշումը, կգան ու կանեն իրենց ընտրությունը։

  • Բելառուսի դեսպանատուն
    Բելառուսի դեսպանատուն
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Բելառուսի դեսպանատուն
    Բելառուսի դեսպանատուն
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Բելառուսի դեսպանատուն
    Բելառուսի դեսպանատուն
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
  • Բելառուսի դեսպանատուն
    Բելառուսի դեսպանատուն
    © Sputnik / Asatur Yesayants.
1 / 4
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Բելառուսի դեսպանատուն

Ընտրական հանձնաժողովի նախագահ, Երևանում Բելառուսի դեսպանի խորհրդական Վյաչեսլավ Լիսուխան Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում հայտնեց, որ ընտրատեղամասը գործում է օգոստոսի 4-ից։

Председатель участковой комиссии, советник посольства Беларуси в Ереване Вячеслав Лысуха (9 августа 2020). Еревaн
© Sputnik / Asatur Yesayants.
Վյաչեսլավ Լիսուխա, Երևանում Բելառուսի դեսպանի խորհրդական

Ընտրական գործընթացը կազմակերպված է ընտրական հանձնաժողովի պահանջների համաձայն։ Հանձնաժողովի կազմում ներառվել են դեսպանատան աշխատակիցներ, ինչպես նաև հաշվի են առնվել հակահամաճարակային կանոնները։ Ընտրացուցակում հյուպատոսական հաշվառում ունեցող ընդամենը 28 մարդ է գրանցված։  Լիսուխայի խոսքով` Բելառուսի քաղաքացիների թիվն ավելի մեծ է, սակայն ոչ բոլորն են դեսպանատանը հաշվառման կանգնում։

«Նախնական քվեարկության գործընթացը կազմակերպվել է օգոստոսի 4-ից։ Քվեարկողների հիմնական հոսքն այսօր ենք ակնկալում»,– ընդգծեց Լիսուխան։

Ընտրատեղամասը կփակվի ժամը 20:00–ին, որից հետո կսկվի քվեների հաշվարկը։

Հիշեցնենք՝ այսօր` օգոստոսի 9-ին, անցկացվում են Բելառուսի նախագահական ընտրությունները։ Ընդհանուր առմամբ բացվելէ 5767 ընտրատեղամաս, որոնցից 44–ն՝արտերկրում, որոնք գործում են 36 երկրներում՝Բելառուսի դեսպանատներում և գլխավոր հյուպատոսություններում։ Նախնական արդյունքները հայտնի կդառնան օգոստոսի 10-ի առավոտյան։

Քվեացուցակում հինգ թեկնածուի անուն է նշված` Ալեքսանդր Լուկաշենկո (Բելառուսի գործող նախագահ), Սվետլանա Տիխանովսկայա, Անդրեյ Դմիտրի և Սերգեյ Չերեչնյաև, Աննա Կանոպացկայա։ Քվեաթերթիկում կա նաև «բոլորին դեմ եմ» տարբերակը։

Հայաստանից ընտրություններին դիտորդի կարգավիճակով մասնակցում են ԱԺ երկու պատգամավորներ` ռուսական համայնքի ու իշխող «Իմ քայլը» խմբակցությունը  ներկայացնող Ալեքսեյ Սանդիկովը և «Լուսավոր Հայաստան» կուսակցության  պատգամավոր Արմեն Եղիազարյանը։ Հայ խորհրդարանականները կներառվեն ԱՊՀ միջխորհրդարանական ասամբլեայի առաքելության կազմում։

Նշենք, որ Բելառուսի նախագահն ընտրվում է  5 տարի ժամկետով։ Նախագահական հաջորդ ընտրությունները կանցկացվեն 2025 թվականին։

126
Սևակ Խանաղյան. արխիվային լուսանկար

Ես դեմ եմ պատերազմին, բայց դեմ եմ նաև հորինված մեղադրանքներին. Խանաղյանի գրառումը

377
(Թարմացված է 17:07 18.07.2020)
Սիրված երգիչ Սևակ Խանաղյանը գրառում է արել` դատապարտելով Ադրբեջանի գործողությունները Տավուշի մարզի ուղղությամբ։

ԵՐԵՎԱՆ, 18 հուլիսի - Sputnik. Հայ երգիչ Սևակ Խանաղյանը Instagram–ի իր էջում գրառում է կատարել` անդրադառնալով հայ–ադրբեջանական սահմանին տիրող իրավիճակին։

«Տագնապով եմ հետևում Հայաստանի սահմանին տեղի ունեցող իրադարձություններին։ Այնտեղ մի քանի օր եղել են մարտեր։ Զոհվածների հիշատակը թող միշտ վառ մնա։ Ես դեմ եմ պատերազմին, բայց ես դեմ եմ նաև հորինված մեղադրանքներին։ Դադարե՛ք խեղաթյուրել փաստերը և կեղծ տեղեկատվություն տարածել` Հայաստանին ագրեսորի տեղ դնելով»,–գրել է Խանաղյանը։

Նա նշել է, որ Հայաստանում ապրում են արժանապատիվ և բարի մարդիկ։ Խանաղյանն ասում է, որ մենք` հայերս, ընկերասեր ժողովուրդ ենք, և չի կարելի մեզ հետ խոսել ուժի դիրքերից։ Հայաստանը կարող է իրեն պաշտպանել. այդպես եղել է, այդպես կա և այդպես կլինի։

Հայտնի երգիչը գրառմանը կից նշել է #եսհայեմ, #վերջպատերազմին հեշթեգերը։

View this post on Instagram

A post shared by Sevak Khanagyan (@sevak_khanagyan) on

Նշենք, որ այս օրերին շատերն են անդրադարձել ադրբեջանական կողմի գործողություններին` դատապարտելով դրանք ու միջազգային կառույցների ուշադրությունը հրավիրելով դրանց վրա։

Հիշեցնենք, որ հուլիսի 12–ից իրավիճակը սրվել է հայ–ադրբեջանական սահմանի Տավուշի հատվածում։ Հուլիսի 12–ին` ժամը 12:30-ի սահմաններում, Ադրբեջանի զինված ուժերի զինծառայողները ՈւԱԶ մակնիշի ավտոմեքենայով Տավուշի ուղղությամբ ՀՀ պետական սահմանը խախտելու փորձեր են արել: Հայկական կողմի նախազգուշացումից հետո Ադրբեջանի զինծառայողները, թողնելով ավտոմեքենան, վերադարձել են իրենց դիրքեր:

Դրանից հետո հակառակորդը պարբերաբար վերսկսում է գնդակոծությունն ինչպես հայ դիրքապահների, այնպես էլ բնակավայրերի ուղղությամբ։

Հուլիսի 18-ի պաշտոնական տվյալներով՝ Ադրբեջանն ունի 13 զոհ, վիրավորների մասին որևէ բան չի հաղորդվում, իսկ հայկական կողմը 4 զոհ ունի, 36 վիրավոր (ևս մեկը խաղաղ բնակչությունից)։

«Հայերի հետ ուժի լեզվով խոսել հնարավոր չէ». Կանդելակիի և հայտնի հայերի կոչն Ադրբեջանին

377
թեգերը:
Հայաստան, ադրբեջանցի, Ադրբեջան, երգիչ, Սևակ Խանաղյան
թեմա:
Հայ–ադրբեջանական սահմանին տիրող իրավիճակը
Ըստ թեմայի
ՀՀ ՊՆ խոսնակը նոր գրառում է արել սահմանային իրավիճակի վերաբերյալ
«Բանակը քանակով չի որոշվում». Արթուր Ալեքսանյանի` զինծառայողներին գոտեպնդող գրառումը
Մեր հայրենիքը պաշտպանելու ենք բոլոր միջոցներով. հայտնի հայ գործարարի դստեր հուզիչ գրառումը
Ֆիրդուսի

Սրճարաններ, թանգարաններ և ոչ միայն․ ինչպիսի՞ն է իրականում լինելու Ֆիրդուսի թաղամասը

64
(Թարմացված է 00:12 11.08.2020)
Իշխանությունը կարծում է, որ աշխատանքներն ավարտելուց հետո Երևանում ևս մեկ զբոսաշրջային գոտի կբացվի։

ԵՐԵՎԱՆ, 10 օգոստոսի – Sputnik․ Մշակույթի ու արվեստի անվանի գործիչների թանգարան, հուշանվերների խանութներ և փայտե պատշգամբներով քարե շենքեր․ ահա այն հիմնական կետերը, որոնք նախատեսված են Երևանի Ֆիրդուսի թաղամասի վերականգնման ու կառուցապատման նախագծով։ Sputnik Արմենիայի հարցմանն ի պատասխան հայտնեցին ՀՀ փոխվարչապետ Տիգրան Ավինյանի գրասենյակից։

Ավելի վաղ ՀՀ գրասենյակի Տիգրան Ավինյանի աշխատակազմի ղեկավար Վարագ Սիսեռյանը ցույց էր տվել՝ ինչ տեսք է ունենալու Ֆիրդուսին վերականգնումից ու կառուցապատումից հետո, նա քաղաքի այդ հատվածի 3D մոդելը հրապարակել էր Facebook-ում։

Կառուցապատման ընդհանուր մակերեսը 58 հազար քառակուսի մետր է, աշխատանքներն իրականացվել են 49 հազար քառակուսի մետրում, իսկ մնացած 9 հազարը դեռ իրականացման փուլում են։

Օրերս ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի մոտ տեղի ունեցած խորհրդակցության ժամանակ նշվել է, որ արդեն իսկ փոխհատուցվել է 378 ընտանիք (60 միլիոն դոլարի չափով), ընթացքի մեջ է 50 ընտանիքի փոխհատուցման գործընթացը։

«Ֆիրդուսում այժմ ընթանում են քանդման աշխատանքներ։ Շինարարության մեկնարկը ծրագրվում է 2020 թվականի վերջին, ավարտը՝ 2024 թվականի սկզբին», - նշված է գերատեսչության պատասխանում։

Այս պահին 70 միլիոն դոլար է ներդրվել նախագծում։ Ծրագրված է ևս 200 միլիոն դոլար ներդնել։ Ենթադրվում է, որ 6-ից 8 հազար աշխատատեղ է բացվելու։

Կառուցապատման հատակագծի հեղինակը Նարեկ Սարգսյանն է (Երևանի նախկին գլխավոր ճարտարապետը – խմբ․), գլխավոր ճարտարագետը՝ Հովհաննես Մութաֆյանը։ Տարածքը բաժանվել է 18 լոտերի, յուրաքանչյուր լոտ ունենալու է իր ճարտարապետը։

Նշվում է, որ հուշարձանային տարածքում գտնվող Հանրապետության և Տիգրան Մեծ փողոցներին հարակից հուշարձանները պահպանվելու են իրենց տեղերում, և վերարժևորվելու են շենքի բակային ճակատները։ Այս հուշարձանային շենքերին հաջորդելու են 2-4 հարկանի շենքերը՝ փայտե պատշգամբով։

«Արդյունքում տվյալ տարածքում կստեղծվի նոր, համահունչ զբոսաշրջային միջավայր։ Այս տարածքը կեզրագծվի 250 մ հետիոտնային ճանապարհով, որից այն կողմ արդեն կլինեն նորակառույց շենքեր», - նշված է պատասխանի մեջ։

1–ին և 2–րդ հարկերում նախատեսվում է սրճարաններ ու հուշանվերների խանութներ բացել։ Քննարկվում է նաև պատմական միջավայրի տարածքում 2–րդ և 3–րդ հարկերում ստեղծել մշակույթի հայտնի գործիչների թանգարաններ։

Ֆիրդուսին, որտեղ ժամանակին բավականին մեծ շուկա կար և մի քանի տասնյակ բնակելի տներ, Երևանում վերջին «հյուղակների թաղամասերից» էր։ Շուկան բազում դարերի պատմություն ունի, սկզբում այստեղ մեծ մասամբ իրանցիներն էին առևտուր անում։ Հենց այդ պատճառով էլ այդ հատվածը պահպանել է պարսիկ բանաստեղծ Ֆիրդուսիի անունը։

Հայաստանի նախկին իշխանությունը նախատեսում էր քանդել թաղամասի բոլոր հին շենքերը և մոտ հինգ հեկտար տարածքում նոր թաղամաս կառուցել, որում կլինեին բնակելի շենքեր, բիզնես կենտրոններ ու հյուրանոցներ։

Նոր Ֆիրդուսիի նախագիծը բուռն քննարկումների թեմա դարձավ, հատկապես երբ 2020 թվականի հունիսի 10-ին քանդեցին «կարմիր շենքը»։ Հունիսի 13-ին Երևանի ավագանին արտահերթ նիստ հրավիրեց։ Քաղաքապետարանի առջև Ֆիրդուսիի պաշտպանությանն ուղղված ակցիա անցկացվեց։

Ավելի ուշ ակտիվիստները բաց նամակ հղեցին վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին ու Երևանի քաղաքապետ Հայկ Մարությանին` պահանջելով անհապաղ դադարեցնել շինարարական աշխատանքները Ֆիրդուսիում, չեղարկել Նարեկ Սարգսյանի  նախագիծը, մայրաքաղաքի կենտրոնում նախատեսվող ցանկացած նոր շինարարության համար հանրային քննարկումներ անցկացնել ու այդ հին թաղամասի համար պատմամշակութային տեսքի պահպանությամբ նախագիծ մշակել։

Նամակը ստորագրել էին մի շարք հայտնի մարդիկ` գրողներ Նարինե Աբգարյանն ու Արամ Պաչյանը, օպերային երգիչներ Հասմիկ Պապյանն ու Աննա Մայիլյանը, ռեժիսորներ Աշոտ Ադամյանը, Լևոն Աթայանը, Սեդա Գրիգորյանն ու Դավիթ Մաթևոսյանը, նկարիչներ Զարուհի Մուրադյան ու Մարինա Դիլանյանը, ճարտարապետներ Արմեն Աբրոյանն ու Աշոտ Սիմոնյանը, լրագրողներ Արտավազդ Եղիազարյանն ու Լուսինե Հովհաննիսյանը, հասարակական գործիչ Հրանուշ Խառատյանը և ուրիշներ։

64
թեգերը:
Ֆիրդուսի, Երևան, Հայաստան
Ըստ թեմայի
Հուսամ` Արթուր Մեսչյանը կլինի Երևանի վերջին գլխավոր ճարտարապետը. Մնացականյան
Սթրիթ արտ սահմանամերձ գոտում. ինչպես Բալայանի «բլոճիկները» զվարճացրին Բերդի տղաներին
Սահմանամերձ Բերդավանի և Այգեպարի փողոցները հիմնանորոգվում են
Ի՞նչ աշխատանքներ են կատարվում Լոռիում. Փաշինյանը հերթական տեսանյութն է հրապարակել